متخصص گوارش کرج لطفا نظر خصوصی ارسال نکنید چون امکان پاسخ گویی وجود ندارد.با تشکر. http://drkhoshnood.mihanblog.com 2017-08-17T04:39:03+01:00 text/html 2017-08-12T15:30:10+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود انسولین لوومیر levemir ( دتمیر detemir) http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/81 <div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">انسولین</font><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4" color="#006600"> لوومیر levemir ( دتمیر detemir)</font></div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br></font></div>تنها انسولین طولانی اثر مورد تایید در بارداری.</font><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">در بیش از &nbsp;70% موارد بصورت دوبار در روز باید تزریق شود.</font></div><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4">مصرف در دوران بارداری:</font></div><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">FDA : گروه B</font><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://s8.picofile.com/file/8281761484/levemir_flexpen.jpg" alt=""></div> text/html 2017-08-12T15:19:28+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود انسولین اپیدرا http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/80 <div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="5">انسولین <font color="#000099">اپیدرا</font></font></div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br></font></div>انسولین سریع الاثر که شروع اثر آن بین 5 تا 15 دقیقه می باشد و از 15 دقیقه قبل از شروع غذا خوردن تا 20 دقیقه بعد از شروع غذا خوردن قابل تزریق است.</font><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><font size="3">بهترین انسولین سریع الاثر همراه با انسولین </font><font color="#666666" style="" size="4">لانتوس</font><font size="3"> می باشد.</font></font></div><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">در دوران بارداری تایید (approve) نشده.</font></div><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><font size="3">(انسولین سریع الاثر مورد تایید در بارداری </font><font color="#ff6600" style="" size="4">نوورپید</font><font size="3"> است)&nbsp;</font></font></div><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">شروع دوز</font><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="4"> <font color="#000099">اپیدرا</font></font><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"> با 4 واحد با هر وعده غذا می باشد.</font></div><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3">قیمت آن با بیمه حدودا 7 هزار تومان است.( 70% پوشش بیمه )</font></div><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br></font></div><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br></font></div><div><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://hafezsalamat.ir/wp-content/uploads/Aapidra-Solostar-1024x136.png" alt=""></div><div><font face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif" size="3"><br></font></div> text/html 2015-11-09T17:37:24+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود سندرم روده تحریک پذیر http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/79 <span><span><span rel="v:child"><strong class="breadcrumb_last"></strong></span></span></span><article class="post-2538 post type-post status-publish format-standard has-post-thumbnail category-news category-440 category-medicine-information category-699 category-697 category-680 category-770 category-766 tag-746 tag-899 tag-872 tag-925 tag-920 tag-921 tag-451 tag-924 tag-922 tag-923 tag-314 tag-453 entry" itemscope="itemscope" itemtype="http://schema.org/BlogPosting" itemprop="blogPost"><header class="entry-header"><h1 class="entry-title" itemprop="headline"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">سندرم روده تحریک پذیر: علایم, دلایل, پیشگیری و درمان</font></h1></header><div class="entry-content" itemprop="text"><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">سندرم روده تحریک پذیر (IBS) یک بیماری معمول بوده که در روده بزرگ رخ می دهد. سندرم روده تحریک پذیر علایمی همچون درد و گرفتگی شکم، <a title="دلایل باد شکم (معده)، پیشگیری و درمان نفخ شکم (Flatulence)" href="http://rastineh.ir/%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%a8%d8%a7%d8%af-%d8%b4%da%a9%d9%85-%d9%85%d8%b9%d8%af%d9%87%d8%8c-%d9%be%db%8c%d8%b4%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d9%86%d9%81/">نفخ شکم</a>، <a title="اسهال و درمان آن" href="http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%84-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d9%86/">اسهال</a> و <a title="دلایل یبوست کدام اند؟ پیشگیری و درمان یبوست چگونه است؟" href="http://rastineh.ir/%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%db%8c%d8%a8%d9%88%d8%b3%d8%aa-%da%a9%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%9f-%d9%be%db%8c%d8%b4%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%db%8c/">یبوست</a> دارد. بااینکه این بیماری مشکلات آزاردهنده برای فرد ایجاد می کند، اما آسیبی دائمی به روده بزرگ (colon) نمی رساند.&nbsp;</span></font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">اکثر افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر با یادگیری روش های کنترل آن بهبود یافته و بیماری زیادآزارشان نمی دهد، این بیماری خیلی بندرت ممکن است باعث از کار افتادگی شود.&nbsp;<span id="more-2538"></span></span></font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">خوشبختانه برخلاف بیشتر بیماری های جدی روده‌ای همچون بیماری کرون، کولیت اولسراتیو و سندرم روده ملتهب، این بیماری باعث التهاب، تغییر در لایه های روده و یا <a href="http://rastineh.ir/%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85-%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%87-%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%DA%A9-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1-%D8%B9%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%85-%D8%AF%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%84-%D9%BE%DB%8C%D8%B4/" target="_blank"><img class="alignleft wp-image-2539 size-medium" src="http://rastineh.ir/wp-content/uploads/2014/03/Irritable-Bowel-Syndrome-225x147.jpg" alt="سندرم روده تحریک پذیر" height="147" width="225"></a>افزایش خطر ابتلا به <a title="سرطان کولون یا روده بزرگ چیست؟ دلایل سرطان روده بزرگ کدام‌اند؟" href="http://rastineh.ir/%d8%b3%d8%b1%d8%b7%d8%a7%d9%86-%da%a9%d9%88%d9%84%d9%88%d9%86-%db%8c%d8%a7-%d8%b1%d9%88%d8%af%d9%87-%d8%a8%d8%b2%d8%b1%da%af-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%b3%d8%b1/">سرطان روده بزرگ (سرطان کولون)</a> نمی شود. در بیشتر موارد با مدیریت <a title="رژیم غذایی سالم چیست؟ مفاهیم یک رژیم غذایی مناسب و سالم" href="http://rastineh.ir/%d8%b1%da%98%db%8c%d9%85-%d8%ba%d8%b0%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d9%84%d9%85/">رژیم غذایی</a>، سبک زندگی و <a title="استرس چیست؟چگونه با استرس زندگی کنیم؟" href="http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3-%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%da%a9%d9%86%db%8c%d9%85%d8%9f/">استرس</a> می شود، سندرم روده تحریک پذیر را کنترل و درمان نمود.</span></font></p><h2 style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="color: #ff00ff;"><strong><span style="font-size: 16px;">علایم سندرم روده تحریک پذیر</span></strong></span></font></h2><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">نشانه ها و علایم سندرم روده تحریک پذیر، بین افراد مختلف متفاوت بوده و بعضی اوقتا علایم آن با سایر بیماری ها اشتباه گرفته می شود. معمول ترین این علایم شامل:</span></font></p><ul style="text-align: justify;"><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">درد در ناحیه پایین شکم</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">نفخ و باد شکم</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">اسهال یا یبوست و یا هر دو آنها</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">وجود بلغم و مخاط در مدفوع</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">احساس نیاز سریع به مدفوع صبح ها و یا بعد از غذا</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">تسکین درد بعد از اجابت مزاج</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">احساس اینکه همه مدفوع خالی نشده است</span></font></li></ul><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">بالای 60 درصد افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر، دچار مشکلات روانی و ذهنی همچون <a title="افسردگی چیست؟ علایم و دلایل افسردگی" href="http://rastineh.ir/%d8%a7%d9%81%d8%b3%d8%b1%d8%af%da%af%db%8c-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/">افسردگی</a>، <a title="اضطراب چیست؟ انواع و دلایل اضطراب و پیشگیری و درمان آن" href="http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b9-%d9%88-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d9%88-%d9%be%db%8c%d8%b4/">اضطراب</a> هم می شوند. بعضی از افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر میزان کمی سروتونین در بدن خود دارند.</span></font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">سندرم روده تحریک پذیر بر جذب مواد مغذی توسط بدن تاثیر می گذارد، بهمین دلیل ممکن است افراد مبتلا به این بیماری همه مواد مغذی لازم بدنشان را دریافت ننمایند.</span></font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">برای بیشتر افراد سندرم روده تحریک پذیر بیماری ای مزمن بوده ولی گاهی اوقات علایم آن شدید تر و یا ضعیف تر می شود. از آنجاییکه علایم این سندرم با سایر بیماری های خطرنام مشترک است، مراجعه به پزشک برای مشخص کردن نوع بیماری ضروری است.</span></font></p><h2 style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong><span style="font-size: 16px; color: rgb(255, 0, 255);">دلایل ابتلا به سندرم روده تحریک پذیر</span></strong></font></h2><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">محققان دلیل اصلی ابتلای افراد به سندرم روده ترحیک پذیر را نمی دانند. با اینحال عواملی که محرک ابتلای فرد به سندرم روده تحریک پذیر را افزایش می شوند، شامل بعضی غذاها همچون شیر، شکلات و …، استرس و تغییرات هورمونی در زنان (در دوران قاعدگی و یا قبل و بعد از آن)، بعضی از انواع آنتی بیوتیک هها، عفونت در دستگاه گوارش و عوامل ژنتیکی می باشند.</span></font></p><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">همه افراد ممکن است مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر شوند، اما افراد جوان (زیر 35 سال)، زنان و افرادیکه در خانواده شان سابقه این بیماری وجود دارد، در خطر بیشتری می باشند.</span></font></p><h2 style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong><span style="font-size: 16px; color: rgb(255, 0, 255);">درمان سندرم روده تحریک پذیر</span></strong></font></h2><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">هدف از درمان سندرم روده تحریک پذیر بهبود علایم و شدت آن است، وگرنه درمان کاملی برای آن وجود ندارد. برای بعضی از افراد این درمان شامل تغییر در رژیم غذایی می شود. مصرف بیشتر <a title="خواص و فواید فیبرها" href="http://rastineh.ir/%d8%ae%d9%88%d8%a7%d8%b5-%d9%88-%d9%81%d9%88%d8%a7%db%8c%d8%af-%d9%81%db%8c%d8%a8%d8%b1%d9%87%d8%a7/">فیبرها</a> و کاهش مصرف محرک ها همچون کافئین از جمله تغییرات رژیم غذایی می باشند. کاهش اضطراب نیز یکی دیگر از راههای مفید درمان می باشد. انواع درمان هایی که برای حل مشکل سندرم روده تحریک پذیر استفاده می شوند، شامل:</span></font></p><ul style="text-align: justify;"><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(255, 0, 0);">درمان دارویی</span></font><ul><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">استفاده از داروهای&nbsp;آنتی کلی نرژیک (Anticholinergic) برای کاهش درد و آرام کردن ماهیچه های روده.</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">استفاده از داروهای ضد گاز (Antiflatulents) برای کاهش گاز روده ها.</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">استفاده از داروهای ضد اسهال، برای کاهش و توقف اسهال.</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">استفاده از مکمل های حاوی فیبر، برای کمک به درمان یبوست و اسهال.</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">استفاده از داروهای ضدافسردگی، برای کاهش درد و یا درمان افسردگی ناشی از سندرم روده تحریک پذیر.</span></font></li></ul></li></ul><ul style="text-align: justify;"><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(255, 0, 0);">درمان با تغییرات سبک زندگی</span></font></li></ul><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px;">در خیلی از موارد تغییرات ساده در رژیم غذایی و سبک زندگی می تواند برای درمان سندرم روده تحریک پذیر مفید باشد. توجه کنید که استفاده از این درمان سریع نبوده و مدتی طول می کشد تا بدن به این نوع از درمان عادت نماید. انواع تغییرات و درمان های خانگی شامل:</span></font></p><ol style="text-align: justify;"><ol><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">افزایش تدریجی میزان فیبر موجود در غذا ( در بعضی افراد بهتر است فیبر خوراکی را کاهش دهند و از انواع مکمل های حاوی فیبر استفاده نمایند)</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">غذاها را در وعده های غذایی کوچک تر و تعداد وعده های بیشتر میل نمایید.</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">در صورتیکه بدن شما با لاکتوز مشکل دارد بجای شیر از ماست استفاده کنید. میزان فرآورده های شیری را کاهش داده و بهمراه سایر غذاها مصرف نمایید. بعضی اوقات نیاز به قطع مصرف لبنیات می باشد. در این شرایط حتما به یک متخصص تغذیه برای مشورت درباره جایگزین محصولات لبنی مراجعه نمایید.</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">میزان مصرف مایعات را افزایش دهید، بهترین منبع مایعات آب می باشد.</span></font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 16px; color: rgb(0, 0, 255);">مرتبا ورزش نمایید، ورزش به بهبود افسردگی و استرس کمک کرده، همچنین برای بهبود سندرم روده تحریک پذیر هم مناسب است.</span></font></li></ol></ol></div></article> text/html 2015-07-07T14:19:58+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود سوءهاضمه http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/78 <h1 id="firstHeading" class="firstHeading" lang="fa"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></h1><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"></font><div id="mw-content-text" dir="rtl" class="mw-content-rtl" lang="fa"><br><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><b>سوءهاضمه</b> اصطلاحی است که برای توصیف علائم و نشانه‌های سوء هاضمه که دلیل مشخصی ندارند، استفاده می‌شود. (دردشکمی بدون زخم پپتیک) یا سوءهاضمه عارضه‌ای رایج است و می‌تواند برای مدت زیادی طول بکشد. سوءهاضمه می‌تواند باعث علائم و نشانه‌هایی شود که به زخم گوارشی شباهت دارند، مانند درد یا ناراحتی در قسمت بالایی شکم که اغلب با نفخ، آروغ و <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D8%A7%D9%84%D8%AA_%D8%AA%D9%87%D9%88%D8%B9" title="حالت تهوع" class="mw-redirect">حالت تهوع</a> همراه است</font></p></div><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D8.B9.D9.84.D8.A7.DB.8C.D9.85">علایم</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">نشانه‌ها و علایم سوءهاضمه می‌تواند شامل موارد زیر باشد: _نفخ _آروغ _هر نوع احساس زودهنگام سیری و پر بودن شکم در زمان صرف غذا _حالت تهوع</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D8.B2.D9.85.D8.A7.D9.86_.D8.A8.D8.B1.D8.AE.D9.88.D8.B1.D8.AF.D8.A7.D8.B1.DB.8C_.D8.A7.D8.B2_.D9.85.D8.B1.D8.A7.D9.82.D8.A8.D8.AA_.D8.A8.D8.A7.D9.84.DB.8C.D9.86.DB.8C">زمان برخورداری از مراقبت بالینی</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">اگر علایم زیر را تجربه می‌کنید فوراً با پزشک معالج تماس بگیرید: -استفراغ خونی -مدفوع تیره رنگ و قیری -کوتاهی تنفس - دردی که به فک، گردن و بازویتان کشیده می‌شود.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D8.B9.D9.84.D8.AA">علت</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">خیلی از مواقع واضح نیست که چه چیزی باعث ایجاد دردشکمی بدون زخم می‌شود. به نظر پزشکان این عارضه یک اختلال اولیه‌است بدین معنا که لزوماً بیماری‌های خاصی باعث این عارضه نمی‌شود. در بیشتر موارد سوء هاضمه با زخم های معده و رفلاکس معده(بازگشتن محتویات معده به مری) ایجاد می شود که در رفلاکس معده اسید معده باعث درد در ناحیه قفسه سینه می شود.<sup id="cite_ref-1" class="reference"><a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D9%88%D8%A1%D9%87%D8%A7%D8%B6%D9%85%D9%87#cite_note-1">[۱]</a></sup></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D8.B9.D9.88.D8.A7.D9.85.D9.84_.D8.AE.D8.B7.D8.B1.D8.B3.D8.A7.D8.B2">عوامل خطرساز</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">عواملی که شدت <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B1%D8%AF_%D8%B4%DA%A9%D9%85%DB%8C" title="درد شکمی">درد شکمی</a> بدون زخم را افزایش می‌دهند عبارتند از: _مصرف بیش از اندازه کافئین یا الکل _سیگار کشیدن _ مصرف داروهای خاص، مخصوصا داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدیNSAIDS) (، مانند <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D8%B3%D9%BE%D8%B1%DB%8C%D9%86" title="آسپرین" class="mw-redirect">آسپرین</a> و <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D9%88%D8%A8%D8%B1%D9%88%D9%81%D9%86" title="ایبوبروفن" class="mw-redirect">ایبوبروفن</a>) که می‌توانند باعث ایجاد مشکلات شکمی بشوند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D8.A2.D8.B2.D9.85.D8.A7.DB.8C.D8.B4.D9.87.D8.A7_.D9.88_.D8.AA.D8.B4.D8.AE.DB.8C.D8.B5.D8.A7.D8.AA">آزمایشها و تشخیصات</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">پزشک معالج احتمالاً نشانه‌ها و علائم بیمار را بررسی می‌کند و <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B9%D8%A7%DB%8C%D9%86%D9%87_%D9%81%DB%8C%D8%B2%DB%8C%DA%A9%DB%8C" title="معاینه فیزیکی" class="mw-redirect">معاینه فیزیکی</a> را بر روی بیمار انجام میده. انجام تعدادی از تست‌های تشخیصی نیز ممکن است به دکتر کمک کند که دلیل ناراحتی اصلی را تعیین کند. این تست‌ها عبارتند از:</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><ul><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">تست‌های خونی. تست‌های خونی ممکن احتمال ابتلاء به برخی بیماری‌های دیگری که ممکن باعث ظهور نشانه‌ها و علائمی شبیه به درد شکمی بدون زخم شوند را برطرف نماید.</font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">آزمایش مدفوع. ممکن است پزشک آزمایش نمونه‌ای از مدفوع را به منظور پیدا کردن باکتری ای موسوم به هلیکوباکتر پیلوری(H. pylori) تجویز نماید (که این باکتری می‌تواند سبب مشکلات شکمی شود).</font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">استفاده از اندوسکوپی برای بررسی سیستم گوارشی: در این روش وسیله‌ای سبک، قابل انعطاف و نازک به نام آندوسکوپ، از گلوی بیمار می‌گذرد. بنابراین دکتر می‌تواند مری، شکم و قسمت ابتدایی روده (دئودنوم) بیمار را معاینه نماید.</font></li></ul><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D9.85.D8.B9.D8.A7.D9.84.D8.AC.D8.A7.D8.AA_.D9.88_.D8.AF.D8.A7.D8.B1.D9.88.D9.87.D8.A7">معالجات و داروها</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">درد شکمی بدون زخم که مدت زیادی طول می‌کشد و بوسیله تغییرات <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87_%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C" title="شیوه زندگی" class="mw-redirect">شیوه زندگی</a> کنترل نمی‌شود ممکن نیاز به معالجه داشته باشد. نوع درمانی که بیمار دریافت می‌کند به علائم و <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C" title="نشانه‌های بیماری" class="mw-redirect">نشانه‌های بیماری</a> وابسته‌است. درمان ممکن است با تجویز دارو و رفتار درمانی ترکیب شود.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D8.AF.D8.A7.D8.B1.D9.88.D9.87.D8.A7">داروها</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">۱. داروهایی که ممکن است در مدیریت نشانه‌ها و علائم درد کمک کنند عبارت هستند از:</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><ul><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">داروهای آنتی اسید: آنتی اسیدها در فرم جامد یا مایع یک درمان عمومی و معمول برای سوء هاضمه هستند. آنتی اسیدها <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D9%85%D8%B9%D8%AF%D9%87" title="اسید معده">اسید معده</a> را خنثی می‌کنند و آسودگی سریعی را فراهم می‌نمایند.</font></li><li><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">داروهایی برای درمان گاز: داروهایی که شامل سایمتیکون‌ها هستند آرامش را به وسیله از بین بردن گازها فراهم می‌کنند.&nbsp;&nbsp; <a href="https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=Dimeticon&amp;action=edit&amp;redlink=1&amp;preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%3A%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%2B%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87%2F%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&amp;editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%3A%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%2B%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87%2F%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3&amp;summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%2B%DB%8C%DA%A9%2B%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87%2B%D9%86%D9%88%2B%D8%A7%D8%B2%2B%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82%2B%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&amp;nosummary=&amp;prefix=&amp;minor=&amp;create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA%2B%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86%2B%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87%2B%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF" class="new" title="Dimeticon (صفحه وجود ندارد)">Dimeticon</a> مثال‌هایی از این دسته هستند.</font></li></ul><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">۲. داروهایی که تولید اسید را کاهش می‌دهند و بلوکرهای H۲ رسپتور نامیده می‌شوند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">این داروها یکی از پُر مصرف ترین داروهای گوارشی هستند که شامل <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%AA%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%86" title="سایمیتیدین" class="mw-redirect">سایمیتیدین</a>(Tagamet HB)، <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%86" title="فاموتیدین">فاموتیدین</a>(Pepcid AC)، نیزاتیدین(Axid AR) و <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%86" title="رانیتیدین">رانیتیدین</a>(<a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%86" title="رانیتیدین">رانیتیدین</a> ۷۵) هستند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">۳. داروهایی که پمپ‌های اسیدی را بلوکه می‌کنند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">این‌ها داروها، مانع پمپ پروتونی نیز نامیده می‌شوند و پمپ‌های اسیدی را که در داخل سلول‌های مخاط <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B3%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87_%DA%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B4" title="دستگاه گوارش">دستگاه گوارش</a>، اسید ترشح می‌کنند را بلوکه می‌کنند. موانع پمپ پروتونی، میزان ترشح اسید را به وسیله ی بلوکه کردن فعالیت این پمپ‌های کوچک، کاهش می‌دهند. موانع پمپ پروتونی شامل لانزوپرازول(Prevacid ۲۴ HR) و امپرازول(Prilosec OTC) هستند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">۴. داروهایی که اسفنگتر مری را تقویت می‌کنند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">این داروها کمک می‌کند که معده با سرعت بیشتری خالی بشود و علاوه بر آن به سفت شدن دریچه بین معده و مری کمک می‌کند. لذا از این طریق ناراحتی ناشی از درد قسمت بالای شکمی را کاهش می‌دهد. داروی <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AA%D9%88%DA%A9%D9%84%D9%88%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF" title="متوکلوپرامید">متوکلوپرامید</a> از این گروه می‌باشد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">۵. داروهایی که اسپاسم‌های ماهیچه‌ای را کنترل می‌کنند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">داروهای ضد انقباض ممکن است درد شکمی را به وسیله ی رفع اسپاسم‌ها در ناحیه روده، تسکین ببخشد. این داروها شامل <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D8%B3%DB%8C%DA%A9%D9%84%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86" title="دیسیکلومین" class="mw-redirect">دیسیکلومین</a> و <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%DB%8C%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%86" title="هیوسین">هیوسین</a> هستند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">۶. <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B6%D8%AF_%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%B1%D8%AF%DA%AF%DB%8C" title="داروهای ضد افسردگی">داروهای ضد افسردگی</a> با دوز پایین.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">داروهای ضد افسردگی تری سیکلیک و داروهایی که به عنوان مهارکننده‌های انتخابی برداشت مجدد سروتونین(SSRIs) شناخته می‌شوند در دوز پایین مصرف می‌شوند و ممکن است به ممانعت از فعالیت نورون‌هایی که درد روده‌ای را کنترل می‌کند کمک کند. پزشک ممکن است این داروهای ضد افسردگی را مانند <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%BE%D8%AA%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%86" title="نورتریپتیلین">نورتریپتیلین</a>(Pamelor) و <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%B3%DB%8C%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86" title="دسیپرامین" class="mw-redirect">دسیپرامین</a> و(Norpramin) SSRIs مانند <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%84%DB%8C%D9%86" title="سرترالین">سرترالین</a>(Zoloft) را پیشنهاد کند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">۷. <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%86%D8%AA%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9" title="آنتی بیوتیک" class="mw-redirect">آنتی بیوتیکها</a></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">اگر آزمایشات بر وجود نوعی باکتری معمول که باعث زخم در شکم می‌شود(موسوم به باکتری Hپیلوری]])، دلالت کند، پزشک ممکن است مصرف <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%86%D8%AA%DB%8C_%D8%A8%DB%8C%D9%88%D8%AA%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7" title="آنتی بیوتیک‌ها" class="mw-redirect">آنتی بیوتیک‌ها</a> را توصیه کند. علاوه بر این اگر بیمار تعداد خیلی زیادی باکتری در روده اش داشته باشد؛ پزشکان ممکن است به بیمار تعدادی از آنتی بیوتیک‌ها را توصیه کنند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D8.A7.D8.B5.D9.84.D8.A7.D8.AD_.D8.B4.DB.8C.D9.88.D9.87_.D8.B2.D9.86.D8.AF.DA.AF.DB.8C_.D9.88_.D8.B1.DA.98.DB.8C.D9.85_.D8.BA.D8.B0.D8.A7.DB.8C.DB.8C">اصلاح شیوه زندگی و رژیم غذایی</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">پزشک معالج ممکن است اصلاح شیوه زندگی و <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B1%DA%98%DB%8C%D9%85_%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C%DB%8C" title="رژیم غذایی">رژیم غذایی</a> را به منظور کنترل دردهای شکمی (بدون زخم)، تجویز نماید. o اصلاح رژیم غذایی تغییر رژیم غذایی و نحوه ی غذا خوردن مطمئناً به کنترل علایم و نشانه‌های بیماری کمک می‌نماید. توصیه‌های غذایی برای درمان دردهای شکمی مبهم عبارتند از:</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">_بیمار وعده‌های غذایی خود را در حجم کمتر و دفعات بیشتر دریافت نماید. یک معده خالی می‌تواند برخی مواقع سبب دردهای مبهم شکمی گردد. ممکن است هیچ عاملی به جز اسید معده سبب احساس بیماری و درد نشده باشد. بیمار سعی کنید معده خود را برای مدت طولانی خالی نگه ندارد و یک میان وعده کوچک نظیر یک کراکر یا یک تکه میوه مصرف نماید. بیمار باید از حذف نمودن وعده‌های غذایی پرهیز کند، و همچنین از مصرف یکباره وعده‌های غذایی بزرگ و پر خوری اجتناب نماید. بهترین راهکار مصرف وعده‌های غذایی کوچکتر در دفعات بیشتر است.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">_پرهیز از مصرف غذاهای محرک درد: برخی غذاها ممکن است سبب تحریک دردهای شکمی گردند نظیر غذاهای ادویه‌ای و چرب، نوشیدنی‌های کربناته، کافئین و الکل.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">_ جویدن آهسته و کامل غذا: بیمار باید فرصت کافی برای غذا خوردنی فرح بخش و آرام را در نظر بگیرد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">_ اجتناب از دریافت بیش از حد هوا از طریق دهان: برای کاهش نفخ و تولید گاز از انجام فعالیت‌هایی که منجر به بلعیدن هوای مازاد می‌گردد، اجتناب کنید. فعالیت‌هایی نظیر: سیگار کشیدن، با سرعت غذا خوردن، جویدن آدامس، نوشیدن از طریق نی، مصرف نوشابه‌های گازدار.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">_ حفظ وضعیت عمودی پس از صرف یک وعده غذایی: بیماری که به مشکل سوء هاضمه و دردهای شکمی مبتلاست، نباید حداقل تا ۲ ساعت پس از صرف <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%88%D8%B9%D8%AF%D9%87_%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C%DB%8C" title="وعده غذایی">وعده غذایی</a> دراز بکشد یا بخوابد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">o کاهش استرس روزانه تکنیک‌های کاهش استرس روزانه ممکن است به کنترل علایم و نشانه‌های بیمار کمک کند.</font></p> text/html 2015-06-12T04:18:28+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود دیابت بارداری چیست؟ http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/77 <h2 class="contentheading clearfix"> <font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="4">دیابت بارداری چیست؟ </font></h2><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">دیابت بارداری چیست؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">دیابت بارداری همانند سایر انواع دیابت اختلالی است که نحوه ی مصرف قند توسط بدن را مختل می سازد. دیابت بارداری شکلی از دیابت است که برخی زنان را طی بارداری مبتلا می کند. دلیل ایجاد این اختلال این است که بارداری نیاز بدن به انسولین را افزایش می دهد، در حالی که بدن همیشه نمی تواند به مقدار کافی انسولین تولید نماید.</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">دیابت بارداری چه تاثیری بر مادر و فرزندش دارد؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">این اختلال می تواند منجر به بزرگ شدن جنین (بیش از 4 کیلوگرم) شود، که این خود مشکل ساز است زیرا یک جنین بزرگ ممکن است هنگام زایمان هنگام زایمان دچار آسیب شود، هم چنین یک جنین بزرگ ممکن است هنگام زایمان به مادر خود نیز آسیب وارد<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>کند. گاهی اندازه ی جنین مناسب نبوده و مادر می بایست تحت عمل سزارین (جراحی به منظور خروج جنین) قرار گیرد. دیابت بارداری هم چنین احتمال بروز پره اکلامپسی که یک بیماری تهدید کننده ی حیات است را افزایش می دهد. (پره اکلامپسی یا مسمومیت حاملگی، سبب افزایش فشار خون می شود)</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">آیا من در طی بارداری دچار دیابت بارداری خواهم شد؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">پیش بینی این که کدام یک از زنان دچار دیابت بارداری خواهند شد امری مشکل است اما برخی زنان نسبت به سایرین در معرض خطر بیشتر ابتلا به دیابت بارداری هستند. شانس ابتلای شما به دیابت بارداری بیشتر خواهد بود چنان چه:</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>سابقه ی قبلی دیابت بارداری داشته باشید</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>دچار اضافه وزن هستید(BMI&gt;27)</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>در خانواده ی شما فرد دیابتی وجود دارد</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>زایمان نوزاد بالای 4 کیلوگرم </font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>بارداران دارای پیشینه مرده زایی ، سقط مکرر و نوزادان دچار نقص عضو</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>سن شما بالاتر از 25 سال است</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>سابقه فشار خون بالا</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><h3 style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"> </h3><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">آیا لازم است از نظر دیابت بارداری بررسی شوم؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">بله. تمام زنان باردار می بایست برای دیابت بارداری بررسی شوند. تمام زنان باردار می بایست در حوالی ماه های 6 یا 7 (مطابق با هفته های 24 تا 28 حاملگی) بررسی شوند، اما زنان با خطر بالاتر برای ابتلا به دیابت بارداری باید زودتر از این زمان مورد ارزیابی قرار گیرند(در اولین ویزیت) آزمایش تحمل گلوکز توسط پزشک درخواست می شود. بدین ترتیب مشخص می شود قند خون شما به دنبال مصرف یک ماده ی شیرین چقدر افزایش می یابد.</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">دیابت بارداری چگونه درمان می شود؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">به منظور درمان دیابت بارداری، شما می بایست قند خون را مرتب اندازه گیری کنید و این کاری است که شما می توانید به آسانی یاد بگیرید. اغلب زنان سطح قند خون خود را می توانند با تغییر رژیم غذایی خود کنترل کنند. برخی از زنان به انسولین یا سایر درمان های دیابت نیاز خواهند داشت</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">در چه فواصلی باید به پزشک خود مراجعه کنیم؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">زنان دچار دیابت بارداری نسبت به سایر زنان باردار نیاز به دفعات مراجعات بیشتری دارند. این که در چه فواصلی مراجعه کنید به وضعیت شما در هر مراجعه و مصرف انسولین توسط شما بستگی دارد. طی این مراجعات پزشک<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>شما موارد زیر را انجام خواهند داد:</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-tab-count: 1;"> </span>وضعیت جنین را بررسی می کنند</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-tab-count: 1;"> </span>در مورد رژیم غذایی شما سوال می کنند</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-tab-count: 1;"> </span>از کنترل بودن قند خون شما اطمینان حاصل می کنند</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-tab-count: 1;"> </span>مقدار انسولین شما را تنظیم می کنند (چنانچه انسولین مصرف می کنید)</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">چگونه باید رژیم غذایی خود را تغییر دهیم؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">یک متخصص تغذیه می تواند به شما بگوید که چگونه رژیم غذایی خود را تغییر دهید. هر خانمی با دیگری کمی تفاوت دارد، در نتیجه یک رژیم غذایی واحد که برای یک فرد صحیح است لزوما برای دیگری مناسب نیست. اغلب زنان می بایست:</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="mso-tab-count: 1;"> </span>از مواد غذایی شیرین و غذاهای پرچرب اجتناب کنند</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; text-indent: 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">سعی شود از مواد غذایی با فیبر فراوان استفاده شود.</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">آیا لازم است ورزش کنم؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">شما نیاز نیست برای درمان دیابت بارداری ورزش کنید اما داشتن فعالیت به شما کمک می کند که قند خون خود را کنترل کنید. اگر از قبل ورزش می کردید، همان ورزشی را که انجام می دادید، ادامه دهید. اگر تا به حال ورزش نمی کردید و حالا قصد ورزش دارید،از پزشک یا پرستار خود سوال کنید که چه نوع ورزشی برای شما مناسب است.</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">آیا می توانم زایمان طبیعی داشته باشم؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">چنانچه سطح قند خون شما نزدیک به حد طبیعی باشد، احتمال این که شما یک زایمان طبیعی داشته باشید بالا خواهد بود. هنگام زایمان، پزشک یا پرستار شما به چک قند خون شما ادامه خواهد داد تا از بالا نرفتن آن اطمینان حاصل نماید.</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><li class="MsoNormal" style="margin-right: 36.0pt; margin-left: 0cm; text-align: right; mso-list: l0 level1 lfo1; tab-stops: list 36.0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">پس از زایمان چه اتفاقی می افتد؟</font></li></ul><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3">دیابت شما احتمالا برطرف خواهد شد و قند خون شما احتمالا به سطح طبیعی باز خواهد گشت. چنان چه انسولین مصرف می کردید، به احتمال زیاد دیگر نیازی به آن نخواهید داشت، با این حال پزشک یا پرستار شما می بایست قند خون شما را چک کند تا از طبیعی شدن آن اطمینان حاصل نماید. زنانی که دیابت بارداری را تجربه می کنند، بعد ها در معرض خطر بسیار بالاتری برای ابتلا به دیابت "معمول" قرار دارند. شما می بایست تا آخر عمر هر چند سال یکبار از نظر دیابت بررسی شوید.</font></p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"> </font><p><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif" size="3"><img src="http://ids.org.ir/images/untitled.jpg" border="0" height="90" width="90"></font></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: right; direction: rtl; unicode-bidi: embed;">&nbsp;</p> text/html 2015-04-20T14:30:03+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود بد بویی دهان یا هالیتوزیس http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/73 <font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><br></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">بَدبویی دَهان یا هالیتوز مشکل شایعی است. دلیل نخست مراجعات فساد دندان و دلیل دوم بیماری لثه است</font> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">در بیشتر موارد (۹۰-۸۵ درصد)، بدبویی دهان از خود دهان ناشی می‌شود. شدت بدبویی در ساعات روز متفاوت است. خشکی دهان (در اثر استرس یا روزه‌داری)، خوردن بعضی مواد غذایی (مانند سیر، پیاز، گوشت، ماهی و پنیر) و مصرف دخانیات و الکل در افزایش و کاهش شدت بدبویی تأثیر دارند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">بدبویی دهان می‌تواند دائمی (مزمن) باشد، که ۲۵٪ از جمعیت انسانی با شدت‌هایی متفاوت با این مسئله روبرو است. در ژاپن یک چهارم افراد بالای ۳۰ سال از این موضوع رنج می‌برند و در کالیفرنیا این امر تبدیل به وسواس شده است.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">گاه در برخی افراد در مورد بدبویی دهان، توهم بویایی پیش می‌آید. این توهم که معمولاً کوتاه‌مدت است به ندرت نشانه‌ای از صرع لوب گیجگاهی مغز است.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="5" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">علل</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">بوی دهان دلایل متفاوتی دارد و علاوه بر بیماری های لثه و دندان می تواند ناشی از دیابت و نارسایی کلیه و عوامل دیگری باشد. گاهی بوی دهان به علت یک موضوع پیش پا افتاده مانند عدم رعایت بهداشت دهان پس از صرف غذاست. استفاده از نخ دندان، مسواک و دهانشویه پس از غذا به برطرف کردن بو بسیار کمک می کند. باقیمانده غذا بین دندان ها باعث رشد باکتری می شود و باکتری ها عامل بوی دهان هستند. علاوه بر غذا، ذرات توتون و تنباکو نیز باعث رشد باکتری و بوی دهان می شوند؛ بنابراین احتمال این معضل در افراد سیگاری به مراتب بیشتر است. بزاق دهان کمک می کند که برخی از باکتری ها و ذرات غذا از لابلای دندان ها پاک شوند، ولی هنگام خواب، بزاق کمتری تولید می شود و دهان خشک است و همین موضوع باعث می شود که دهان هنگام برخاستن از خواب بدبو باشد. در افراد مبتلا به دیابت حالتی به نام کتواسیدوز دیابتی وجود دارد که در آن بدن قادر به شکستن گلوکز و استفاده از آن به عنوان مهمترین منبع انرژی نیست. در این حالت بدن شروع به شکستن چربی می کند و به دنبال آن در بدن یک ماده شیمیایی به نام کتون تولید می شود. سطح بالای این ماده بسیار سمی است و منجر به تولید نفس نامطبوع در بیماران دیابتی می شود. نارسایی کبد یکی دیگر از دلایل بوی نامطبوع دهان است و گاهی این علامت در تشخیص زودهنگام بیماری های کبدی بسیار موثر است. نفس افراد مبتلا به نارسایی مزمن کلیه معمولا بوی ماهی یا آمونیاک می دهد که دلیل آن نیز غلظت بالای اوره در بزاق است. سینوزیت (التهاب سینوس های اطراف بینی)، ذات الریه، برونشیت، ترشحات پشت بینی و ریفلاکس معده نیز جزء مهمترین دلایل بوی دهان هستند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">توتون، تنباکو، سیر، پیاز و برخی ازپنیرها باعث بدبویی دهان می‌شوند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">علل بدبویی دهان</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font color="#FF0000" size="4">پاتولوژیک :</font><span style="mso-tab-count: 1"><font size="4"> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</font> </span></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">با منشأ دهان و دندان - با منشأ بینی - با منشأ سینوس‌ها - با منشأ لوزه‌ها و حلق - با منشأ دستگاه گوارش - با منشأ ریوی - با منشأ بیماری‌های سیستمیک</font></p><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font color="#FF0000" size="4">غیر پاتولوژیک <font size="3">:</font></font><span style="mso-tab-count: 1">&nbsp; </span></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">تغییرات بالینی - تنفس صبحگاهی - تنفس گرسنگی - تنفس قاعدگی - تنفس سیگاری - غذا - دارو</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">روانی <span style="mso-tab-count: 1">&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">توهم بویایی - با منشأ خارجی - با منشأ داخلی - صرع لوب گیجگاهی</font></p><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="5" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">روش‌های درمانی</font></p><font size="5" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="5" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">علاوه بر عدم رعایت بهداشت دهان و دندان، گاهی نفس بدبو ناشی از بیماری یکی از ارگان های بدن است که برای درمان باید به پزشک مراجعه شود. نوشیدن مقدار زیادی آب در روز، مکیدن آب نبات های بدون قند و جویدن آدامس بدون قند باعث تولید بزاق دهان و نفس مطبوع می شود. مسواک زدن زبان به طور روزانه موجب از بین رفتن باکتری های زبانی و از بین رفتن بوی دهان می شود.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;<font color="#FF0000" size="4">&nbsp;&nbsp; </font></span><font color="#FF0000" size="4">آب:</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">خشکی دهان یک محیط مساعد برای رشد باکتری است؛ به همین منظور باید دائم آب بنوشید تا باکتری‌های دهان حداقل به طور موقت از دهان خارج شوند؛ خشکی دهان در اثر کمبود بزاق دهان است که ممکن است در اثر مصرف قرص‌های آنتی هیستامین، داروهای ضد افسردگی یا فشارخون بالا این خشکی بوجود بیاید.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<font color="#FF0000" size="4"> </font></span><font color="#FF0000" size="4">جعفری (گیاه):</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">در پایان هر وعده غذایی جویدن جعفری برای رفع بد بویی دهان مفید است؛ جعفری سرشار از کلروفیل است و میکروب‌ها را می‌کشد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<font color="#FF0000" size="4"> </font></span><font color="#FF0000" size="4">پرتقال:</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">پرتقال بخورید؛ اسیدسیتریک آن غدد بزاقی را تحریک و نفس را تازه می‌کند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<font color="#FF0000" size="4"> </font></span><font color="#FF0000" size="4">میخک:</font></font></p><font color="#FF0000" size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">سرشار از اوژنول است که به عنوان یک ضدعفونی کننده و آرام کننده درد دندان استفاده می‌شود و دارای خواص ضد باکتری قوی است؛ این گیاه را کمی باید بجوید و سپس آن را از دهان خارج کنید.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;&nbsp;<font color="#FF0000" size="4">&nbsp; </font></span><font color="#FF0000" size="4">رازیانه:</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">رازیانه، هل و شوید باکتری‌های روی زبان را کشته و بوی بد دهان را از بین می‌برند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><font color="#FF0000" size="4">چوب دارچین:</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">دارچین ضد عفونی کننده است.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;&nbsp;<font size="5">&nbsp; </font></span><font size="5">اقدامات پیشگیرانه:</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">مسواک کردن دندان‌ها قبل و بعد از خواب و پس از هر وعده غذایی، استفاده کردن نخ دندان و شستشوی دهان چند بار در روز بوی بد دهان را کاهش می‌دهد. مسواک کردن دندان‌ها به غیر از اینکه بوی بد دهان را از بین می‌برد برای لثه‌ها و دندان‌ها و سلامت بدن مفید است.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">افرادی که دندان مصنوعی دارند بیشتر باید بهداشت دهان و دندان را رعایت کنند و بهتر است دندان‌ها را در یک محلول ضدعفونی کننده بشویند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><font color="#FF0000" size="4">خمیردندان:</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">خمیردندانی که حاوی اسانس درخت چای است ضد عفونی کننده‌ای طبیعی است.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;&nbsp;<font color="#FF0000" size="4">&nbsp; </font></span><font color="#FF0000" size="4">دهان شویه:</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">یکی از راه‌های رفع بوی بد دهان شستن دهان با دهان شویه است.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="mso-spacerun:yes">&nbsp;&nbsp;<font color="#FF0000" size="4">&nbsp; </font></span><font color="#FF0000" size="4">پاک کردن زبان:</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">پس از اتمام غذا با قاشق فلزی یا پلاستیکی یا مسواک اطراف و روی زبان را از مواد غذایی پاک کنید (مسواک یا قاشق را با ملایمت از انتهای زبان به جلو بکشید) این کار را چندین بار تکرار کنید، سپس دهان را با آب بشوئید<span dir="LTR"></span></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font> text/html 2015-02-27T06:09:56+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود ریفلاکس ادراری http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/68 <h2 class="node-title"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><a href="http://www.7sib.ir/fa/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AB%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B7%D8%B1%D9%81-%DA%A9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%B1%DB%8C%D9%81%D9%84%D8%A7%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D8%B1%DB%8C">برگشت ادرار از مثانه به طرف کلیه ها (ریفلاکس ادراری)</a></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><div class="content-summary clearfix"> <p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">برگشت ادرار از مثانه به طرف بالا و دستگاه ادراری فوقانی را ریفلاکس ادراری می گویند که یک بیماری نسبتا شایع است و با عفونتهای ادراری راجعه در کودکان مشخص می شود و اگر به موقع درمان نشود ممکن است سبب از بین رفتن کلیه ها گردد.</font></p> </div><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><div class="field field-name-body field-type-text-with-summary field-label-hidden"><div class="field-items"><div class="field-item even"><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">اصطلاح اصلی، برگشت ادرار از مثانه به حالب است، ولی چون عموم مردم آشنائی با کلمه حالب ندارند، از کلمه کلیه استفاده شده است. در حقیقت ادرار ابتدا از کلیه ها وارد حالبها شده و در مراحل پیشرفته وارد کلیه ها می شود.</font></p> <p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="4">برگشت ادرار از مثانه به طرف بالا و کلیه ها چیست؟</font><br> در حالت طبیعی محل ورود حالبها به مثانه طوری است که امکان پس زدن ادرار داخل مثانه بداخل حالب و از آنجا به داخل کلیه وجود ندارد. حتی در حالت پری مثانه، هیچ ادراری از مثانه بطرف بالا نمی رود. در علم پزشکی کلیه ها و حالبها را دستگاه ادراری فوقانی و مثانه و مجرای ادرار را دستگاه ادراری تحتانی می گویند. کلا برگشت ادرار از مثانه به طرف بالا و دستگاه ادراری فوقانی را ریفلاکس ادراری می گویند. دستگاه ادراری مسئول دفع سموم و آب زیادی بدن است. اگر کلیه ها آب زیادی را دفع نکنند، انسان در مایعاتی که مصرف می کند غرق می شود. سیستم یا دستگاه ادراری شامل دو کلیه، دو حالب، یک مثانه و یک مجرای ادراری می باشد. هنگام عبور خون از کلیه ها، سموم و آب زیادی بدن توسط کلیه ها گرفته می شود که در مجموع تشکیل ادرار را می دهند. ادرار تشکیل شده در کلیه ها از طریق دو لوله باریک بنام حالب پائین آمده و وارد مثانه می شود. ادرار در مثانه جمع می شود و هنگام خالی شدن مثانه، ادرار از طریق مجرای ادرار بیرون می ریزد. در ریفلاکس، ادرار به طرف بالا به یک یا هر دو حالب برگشت پیدا کرده و گاها وارد یک یا هر دو کلیه نیز می شود. اگر ریفلاکس فقط یک حالب و کلیه را گرفتار کند می گویند یک طرفه است و اگر هر دو حالب و کلیه ها را مبتلا سازد می گویند که دو طرفه است.</font></p> <p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="4">چه کسانی مبتلا به ریفلاکس ادراری می شوند؟</font><br> کلا دو نوع ریفلاکس ادراری وجود دارد: اولیه و ثانویه. بسیاری از موارد ریفلاکس ادراری اولیه بوده و در ضمن یک طرفه است. در ریفلاکس ادراری اولیه نوزاد با حالبی متولد می شود که در داخل رحم به اندازه کافی رشد نکرده است. در حالت طبیعی حالب قبل از باز شدن در مثانه یک مسیر 3-2 سانتی متری در جدار مثانه را طی می کند که این قسمت از حالب را حالب داخل جداری می گویند و مثل یک دریچه عمل کرده و از برگشت ادرار بطرف بالا جلوگیری می کند. در نوزادانیکه دارای ریفلاکس ادراری هستند این قسمت از حالب خوب تکامل نمی یابد و ادرار بطرف بالا برگشت پیدا می کند. بسیاری از موارد ریفلاکس ادراری اگر خفیف باشند با بزرگ شدن نوزاد بعلت تکامل یافتن حالب، ریفلاکس ادراری نیز رو به کاهش نهاده و برطرف می شود. </font></p> <p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">ریفلاکس ادراری ثانویه در مواردی اتفاق می افتد که یک انسدادی در مسیر خروجی ادرار پیش بیاید و یا اینکه فشار در داخل مثانه بنا به عللی افزایش پیدا کرده و ادرار را به طرف عقب به حالبها و کلیه براند. یک بیماری خطرناکی بنام وجود دریچه در مجرای خلفی در کودکان وجود دارد که بطور مادزادی یک دریچه در مجرای ادرار کودک وجود دارد که مانع خروج ادرار می شود. در این نوزادان ریفلاکس ادراری دو طرفه بوده و حتی در موقعی که جنین در داخل رحم مادر است می توان با سونوگرافی این بیماری را تشخیص داد. چون این نوزادان برگشت شدید ادرار دارند که سبب اتساع و باد کردن حالبها و کلیه ها شده و در سونوگرافی دیده می شود. گاها در این موارد صبر نمی کنند تا در پایان 9 ماهگی زایمان انجام شود، چون برگشت ادرار کلیه ها را بشدت صدمه می زند. </font></p> <p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">در همچون مواردی وقتی جنین بتواند در خارج از رحم زنده بماند، مثلا 7 ماهگی، زایمان انجام می شود تا کلیه های نوزاد آسیب نبیند. بعد از تواد بلافاصله این نوزادان تحت درمان قرار می گیرند. علل بسیار دیگری هستند که می توانند سبب ریفلاکس ادراری ثانویه شوند. از علل مهمی که سبب افزایش فشار داخل مثانه می شود، آسیب به نخاع است. در افرادیکه بعلت ضربه یا تصادف دچار آسیب به نخاع می شوند، در عده ای فشار داخل مثانه بشدت افزایش یافته و سبب عفونتهای ادراری مکرر و از بین رفتن کلیه ها می شود. بیشتر افرادیکه پس از آسیب به نخاع فوت می کنند، بعلت عوارض کلیوی آن، فوت می کنند. بر حسب شدت برگشت ادرار، ریفلاکس ادراری را به 5 درجه از 1 تا 5 تقسیم می کنند. نوع درجه یک ریفلاکس ادراری خفیف و نوع درجه 5 ریفلاکس ادراری بسیار شدید است.</font></p> <p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="4">علائم ریفلاکس ادراری کدامها هستند؟</font><br> در بسیاری از موارد کودکی که دارای ریفلاکس ادراری است هیچ علامتی ندارد. شایعترین علامت عفونت ادراری است. و گاها وقتی والدین متوجه ریفلاکس ادراری در فرزند خود می شوند، که عوارض نارسائی کلیه در فرزندان آنها ایجاد می شود. این کودکان بطور مکرر دچار عفونت ادراری می گردند. علت عفونت ادراری این است که در ادرار باقیمانده در سیستم ادراری میکروبها رشد کرده و عفونت ادراری ایجاد می شود. در علم پزشکی ماه اول زندگی دوره نوزادی، دو سال اول زندگی دوره شیر خوارگی و 14-2 سالگی را دوران کودکی می گویند. بررسیها نشان داده اند که 30 درصد کودکان و 70 درصد شیرخوارانیکه مبتلا به عفونت ادراری هستند، میتلا به ریفلاکس ادراری هم می باشند. یعنی از هر 3 کودک مبتلا به عفونت ادراری یک نفر و از هر سه شیرخوار مبتلا به عفونت ادراری دو نفر دارای ریفلاکس ادراری هستند. بنابراین والدین عفونت ادراری در کودکان خود را نباید سهل و ساده تلقی کنند. </font></p> <p><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">عوارض ریفلاک</font><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">س ادراری کدامها هستند؟</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br> وقتی که کودکی مبتلا به عفونت ادراری می شود، باکتریها بطرف بالا رفته و سبب آسیب کلیه ها می شوند. هر بار که این تکرار می شود، کلیه ها بیشتر آسیب می بینند و بلاخره مرحله ای می رسد که متاسفانه کلیه ها کار خود را از دست می دهند. </font></p> <p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="4">چگونه می توان ریفلاکس ادراری را تشخیص داد؟</font><br> تشخیص آن ساده است. توسط پزشک متخصص یک سوند ادراری از مجرا وارد مثانه می شود و مثانه از طریق سوند پر از ماده حاجب می شود تا در رادیوگرافی دیده شود. در حالت طبیعی فقط مثانه پر می شود و ماده حاجب نمی تواند وارد حالبها شود. ولی در کودکی که دارای ریفلاکس ادراری است، بسته به شدت ریفلاکس، مقداری از ماده حاجب وارد حالبها و کلیه ها خواهد شد (اشکال ضمیمه).<br> درمان ریفلاکس ادراری چیست؟ بسیاری از ریفلاکسهای ادراری خفیف (درج یک و2) با گذشت زمان و بزرگ شدن کودک برطرف می شوند. منتهی این کودکان باید تحت نظر بوده و در صورت لزوم درمان شوند تا آسیبی به کلیه ها وارد نشود. هر قدر سن کودک کمتر و شدت ریفلاکس ادراری کمتر باشد، احتمال بهبود آن بیشتر است. مثلا در کودک 10 ساله با ریفلاکس ادراری درجه 3 بعید است که ریفلاکس ادراری با گذشت زمکان بهبود یابد. </font></p> <p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">گاها لازم است برای این کودکان ماهها آنتی بیوتیک بخصوصی تجویز شود. <br></font></p><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="4"><font size="5">در موارد زیر لازم است که حتما جراحی انجام شود:</font><br> • علی رغم درمان آنتی بیوتیک کودک بطور مکرر مبتلا به عفونت ادراری شود<br> • کلیه ها شروع به آسیب دیدن بکنند<br> • کودک به اندازه ای یزرگ شده باشد که دیگر شانس بهبودی وجود نداشته باشد.<br> • شدت ریفلاکس ادراری بالا باشد مثلا درجه 5.</font><font size="4"><br></font><font size="4"> هر خانمی که دارای هر درجه از ریفلاکس ادراری می خواهد حامله شود. چون ریفلاکس ادراری فرد را مستعد عفونت ادراری می کند و عفونت ادراری در خانمهای حامله پر عارضه است.</font></font></p> </div></div></div><div class="field field-name-field-images field-type-image field-label-above clearfix"><div class="field-label"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">تصاویر:&nbsp;</font></div><div class="field-items"><div style="opacity: 1;" class="field-item even"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><a href="http://www.7sib.ir/sites/default/files/users/12/article/images/figure_1.png" title="سیستم ادراری طبیعی" class="colorbox init-colorbox-processed-processed cboxElement" rel="gallery-2012"><img src="http://www.7sib.ir/sites/default/files/styles/thumbnail-teaser-media/public/users/12/article/images/figure_1.png" alt="سیستم ادراری طبیعی" title="" height="88" width="160"><div class="caption">سیستم ادراری طبیعی</div></a></font></div><div style="opacity: 1;" class="field-item odd"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><a href="http://www.7sib.ir/sites/default/files/users/12/article/images/figure_2.png" title="ریفلاکس ادراری یک طرفه" class="colorbox init-colorbox-processed-processed cboxElement" rel="gallery-2012"><img src="http://www.7sib.ir/sites/default/files/styles/thumbnail-teaser-media/public/users/12/article/images/figure_2.png" alt="ریفلاکس ادراری یک طرفه" title="" height="88" width="160"><div class="caption">ریفلاکس ادراری یک طرفه</div></a></font></div><div style="opacity: 1;" class="field-item even"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><a href="http://www.7sib.ir/sites/default/files/users/12/article/images/figure_3.png" title="ریفلاکس ادراری دو طرفه" class="colorbox init-colorbox-processed-processed cboxElement" rel="gallery-2012"><img src="http://www.7sib.ir/sites/default/files/styles/thumbnail-teaser-media/public/users/12/article/images/figure_3.png" alt="ریفلاکس ادراری دو طرفه" title="" height="88" width="160"><div class="caption">ریفلاکس ادراری دو طرفه</div></a></font></div><div style="opacity: 1;" class="field-item odd"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><a href="http://www.7sib.ir/sites/default/files/users/12/article/images/vesicoureterreflux.jpg" title="عوارض ریفلاکس ادراری" class="colorbox init-colorbox-processed-processed cboxElement" rel="gallery-2012"><img src="http://www.7sib.ir/sites/default/files/styles/thumbnail-teaser-media/public/users/12/article/images/vesicoureterreflux.jpg" alt="عوارض ریفلاکس ادراری" title="" height="88" width="160"><div class="caption">عوارض ریفلاکس ادراری</div></a></font></div></div></div><br><div id="comments" class="comment-wrapper"><br><br></div> text/html 2015-01-01T07:02:26+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود هیپرلیپیدمی‌ http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/67 <br><div class="contenttitle"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">هیپرلیپیدمی‌ ـ </font>hyperlipidemia</div><br> <table width="100%"><tbody><tr><td class="pico_body" style="padding-right:10px;"><font size="4">هیپرلیپیدمی‌ عبارت‌ است‌ از بالابودن‌ غلظت‌ چربی‌ خون‌. انواع‌ افزایش‌ چربی‌ خون‌ (نوع‌ 1،2،3،4و5) براساس‌ سطح‌ انواع‌ چربی‌ در خون‌، و میزان‌ بالاتر بودن‌ آنها از حد طبیعی‌ تعریف‌ می‌شود. افزایش‌ چربی‌ خونی‌ در هر سنی‌ می‌تواند رخ‌ دهد، اما در بزرگسالان‌ شایع‌تر است‌. البته‌ انواع‌ مختلف‌ افزایش‌ چربی‌ خون‌ در سنین‌ مختلف‌ رخ‌ می‌دهند.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">ـ علایم‌ شایع‌:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۱. بزرگ‌ شدن‌ طحال‌ و كبد (در بعضی‌ از انواع‌)</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۲. حلقه‌های‌ سفیدرنگ‌ در اطراف‌ مردمك‌ چشم‌ (در بعضی‌ از انواع‌)</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۳. گرهك‌های‌ زرد رنگ‌ چربی‌ در پوست‌ زیر چشم‌ها، پوست‌ ناحیه‌ آرنج‌ و زانو، و نیز در تاندون‌ها</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">ـ علل‌ بیماری:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">خون‌ حاوی‌ انواع‌ مختلف‌ چربی‌ (لیپیدها) است‌ كه‌ با پروتئین‌های‌ خون‌ تركیب‌ می‌شوند و تشكیل‌ لیپوپروتئین‌ها را میدهند. لیپوپروتئین‌ها انرژی‌ تأمین‌ می‌كنند و مواد اولیه‌ برای‌ ساخته‌ شدن‌ بعضی‌ از بافت‌ها و هورمون‌ها را فراهم‌ می‌آورند. لیپوپروتئین‌ها حاوی‌ كلسترول‌ و تری‌گلیسرید هستند. كلسترول‌ خون‌ در لیپوپروتئین‌های‌ مختلف‌ خون‌ از جمله‌ لیپوپروتئین‌ پرچگال‌ (HDL) ، لیپوپروتئین‌ كم‌ چگال‌ (LDL) ، و لیپوپروتئین‌ بسیار كم‌ چگال‌ (VLDL) پخش‌ شده‌ است‌. اگر میزان‌ LDL (كلسترول‌ بد) فراتر از حد طبیعی‌ باشد، در دیواره‌ رگ‌ها رسوب‌ می‌كند و باعث‌ آترواسكلروز می‌شود. HDL (كلسترول‌ خوب‌) نقش‌ محافظتی‌ دارد، به‌ این‌ ترتیب‌ كه‌ از رسوب‌ كلسترول‌ بد جلوگیری‌ می‌كند. هر كدام‌ از انواع‌ افزایش‌ چربی‌ خون‌ ممكن‌ است‌ ارثی‌ یا ثانویه‌ به‌ یك‌ اختلال‌ دیگر باشند.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">ـ عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۱. الكلی‌ بودن‌</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۲. كم‌ كاری‌ تیرویید</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۳. دیابت‌ شیرین‌</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۴. سابقه‌ خانوادگی‌ افزایش‌ چربی‌ خون‌</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۵. مصرف‌ قرص‌های‌ تنظیم‌ خانواده‌ یا استروژن‌</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۶. نفروز (یك‌ نوع‌ بیماری‌ كلیوی‌ كه‌ در آن‌ كلیه‌ به‌ میزان‌ زیادی‌ پروتئین‌ دفع‌ می‌كند).</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:30px;"><font size="4">۷. رژیم‌ غذایی‌ نامناسب‌ كه‌ حاوی‌ چربی‌ اشباع‌ شده‌ و كلسترول‌ به‌ میزان‌ زیاد است‌.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">ـ پیشگیری‌:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">رژیم‌ غذایی‌ كم‌چربی‌ داشته‌ باشید. اگر دیابت‌ دارید، برنامه‌ درمانی‌ خود را به‌ دقت‌ رعایت‌ كنید. آزمایش‌ اندازه‌گیری‌ سطح‌ كلسترول‌ و انواع‌ آن‌ را بدهید.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">ـ عواقب‌ مورد انتظار:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">معمولاً با رعایت‌ رژیم‌ غذایی‌ تا آخر عمر و دارو قابل‌ درمان‌ یا كنترل‌ است‌.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">ـ عوارض‌ احتمالی‌:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">آترواسكلروز. این‌ بیماری‌ یكی‌ از علل‌ عمده‌ بیماری‌ قلبی‌ (بیماری‌ رگ‌های‌ قلب‌)، سكته‌ مغزی‌، نارسایی‌ كلیه‌ و خونرسانی‌ ناكافی‌ به‌ اعضا به‌ شمار می‌رود. التهاب‌ حاد لوزالعمده‌.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">ـ درمان‌:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">جهت‌ تشخیص‌، آزمایش‌ خون‌ برای‌ اندازه‌گیری‌ چربی‌های‌ خون‌ به‌طور ناشتا انجام‌ می‌پذیرد. برای‌ بعضی‌ از بیماران‌، تنها تغییر رژیم‌ غذایی‌ ممكن‌ است‌ برای‌ درمان‌ كافی‌ باشد؛ اما در بعضی‌ دیگر ممكن‌ است‌ برای‌ كاهش‌ چربی‌های‌ خون‌ نیاز به‌ دارو باشد. استرس‌ خطر بیماری‌ قلبی‌ كه‌ عارضه‌ عمده‌ افزیش‌ چربی‌ خون‌ است‌ را زیاد می‌كند. سعی‌ كنید استرس‌ زندگی‌اتان‌ را كمتر كنید. راه‌های‌ آرام‌سازی‌ و تمدید اعصاب‌ خود را فرا گیرید. سیگار را ترك‌ كنید. سیگار كشیدن‌ باعث‌ تسریع‌ رسوب‌ چربی‌ در رگ‌های‌ خونی‌ می‌شود.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">ـ داروها:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4">هم‌اكنون‌ داروهای‌ زیادی‌ برای‌ كنترل‌ چربی‌های‌ خون‌ استفاده‌ می‌شوند. با راهنمایی‌ و همفكری‌ پزشك‌ خود مؤثرترین‌ دارو را پیدا كنید. داروهایی‌ برای‌ درمان‌ بیماری‌های‌ زمینه‌ساز، مثل‌ دیابت‌ یا بیماری‌ هایی‌ تیرویید قرص‌های‌ تنظیم‌ خانواده‌ را كنار بگذارید. برای‌ این‌ كار از سایر روش‌ها استفاده‌ كنید.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">ـ فعالیت‌:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد مگر این‌ كه‌ تاندون‌ها در اثر رسوب‌ چربی‌ ضعیف‌ شوند یا شما دچار بیماری‌ رگ‌های‌ قلب‌ شوید. انجام‌ ورزش‌ منظم‌ برای‌ كاهش‌ وزن‌ و كنترل‌ استرس‌ كمك‌كننده‌ است‌ و امكان‌ دارد در افزایش‌ توانایی‌ بدن‌ در پاكسازی‌ چربی‌ خون‌ پس‌ از غذا نیز مؤثر باشد.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">ـ رژیم‌ غذائی‌:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">رژیم‌ غذایی‌ كم‌ چربی‌ (خصوصاً چربی‌ اشباع‌ شده‌) داشته‌ باشید. برای‌ كسب‌ اطلاع‌ در مورد رژیم‌ غذایی‌ مناسب‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید. اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را كم‌ كنید. هر چقدر وزنتان‌ زیادتر باشد، بدن‌ شما چربی‌ بیشتری‌ تولید می‌كند. هرگز الكل‌ ننوشید.</font></td></tr> <tr><td height="10"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نمائید:</font></td></tr> <tr><td class="pico_body" style="padding-right:20px;"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ یا سابقه‌ خانوادگی‌ افزایش‌ چربی‌ خون‌ رادارید. اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.</font></td></tr></tbody></table> text/html 2014-08-19T13:21:13+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود پانکراتیت http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/66 <font size="2" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br> </font><div style="text-align: justify;"><font size="2" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong><img src="http://www.drmoshaver.com/images/stories/content/pancreatitis.jpg" style="float: right; margin-left: 10px; margin-right: 10px;" border="0">پانکراتیت حاد</strong><br>التهاب حاد لوزالمعده (پانکراس) یا پانکراتیت حاد به معنای التهاب ناگهانی پانکراس است. <br><br>پانکراس غده‌ی بزرگی است که در قسمت فوقانی شکم، پشت معده قرار دارد. پانکراس هورمون‌ها و آنزیم‌های گوارشی تولید می‌کند.<br>در پانکراتیت آنزیم هایی که به طور معمول توسط پانکراس تولید شده و به مجرای گوارشی می‌ریزد، شروع به تخریب خودِ پانکراس می‌کند. غده‌ی پانکراس دچار تورم و التهاب می‌شود. آنزیم‌های بیشتری در اطراف پانکراس و در خون آزاد می‌شود. در نتیجه گوارش کند و دردناک می شود. دیگر عملکردهای بدن نیز می تواند تحت تأثیر قرار گیرد. اگر حملات حاد پانکراتیت شدید، طول کشیده یا مکرر باشد،‌ ممکن است پانکراس دچار اسکار و آسیب دائمی شود.<br><br>دقیقاً مشخص نیست که چرا آنزیم‌های پانکراس شروع به تخریب خود پانکراس می‌کنند اما چندین عامل محرک برای آن شناخته شده است.<br><br>یکی از شایع‌ترین عوامل پانکراتیت حاد سنگ صفراوی است. سنگ صفراوی‌ای که از کیسه‌ی صفرا بیرون می‌آید، می‌تواند مجرای پانکراس را مسدود کند (مجرای پانکراس آنزیم‌های پانکراس&nbsp; را از پانکراس به روده می‌رساند). وقتی مجرای پانکراس مسدود می شود، آنزیم‌ها نمی‌توانند به خوبی جریان پیدا کنند. این سبب التهاب پانکراس می‌شود. <br><br>یک عامل دیگر که منجر به التهاب حاد پانکراس می‌شود، <em>مصرف بی‌رویه‌ی الکل</em> است. اغلب افرادی که الکل مصرف می‌کنند، هرگز دچار پانکراتیت نمی‌شوند. اما برخی افراد مشخصاً پس از خوردن مقدار زیادی الکل به پانکراتیت حاد مبتلا می‌گردند. این پانکراتیت می‌تواند به دنبال مصرف زیاد الکل در یک دوره‌ی زمانی یا حتی یک بار مصرف زیاد الکل باشد. ترکیب الکل با سیگار خطر ابتلا به پانکراتیت حاد را افزایش می‌دهد.<br><br>دیگر علت شایع پانکراتیت حاد عارضه‌ی انجام عمل پزشکی&nbsp; ERCP است که توسط اندوسکوپ انجام می‌شود. ERCP برای تشخیص و درمان سنگ‌ها، تومورها و دیدن مجاری پانکراس، کبد و کیسه‌ی صفرا انجام می‌شود. <br><br><strong>دیگر عواملی که گاهی سبب پانکراتیت حاد می‌شوند شامل موارد زیر است:</strong><br>- استفاده از برخی‌داروها مانند:<br>o داروهای سولفا<br>o داروهای ادرار آور مانند هیدروکلروتیازید<br>o داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی<br>o داروهایی که برای درمان ایدز به کار می‌روند.<br><br>- جراحی‌های شکمی<br><br>- آسیب‌ها و ضربه‌های شدید شکمی<br><br>- شرلیط متابولیکی مانند افزایش کلسیم یا چربی تری‌گلیسیرید در خون<br><br>- برخی عفونت‌ها مانند اوریون یا هپاتیت‌های ویروسی<br><br>- در بسیاری از موارد علتی برای پانکراتیت حاد یافت نمی‌شود.<br><br><strong>علایم پانکراتیت حاد:</strong><br>شایع‌ترین علامت پانکراتیت حاد درد شکمی در ناحیه‌ی فوقانی شکم است که شدت آن از قابل تحمل تا شدید متغیر است.<br>درد معمولاً در قسمت میانی تنه و زیر دنده‌ها رخ می‌دهد. اما گاهی این درد در طرف راست یا چپ شکم حس می‌شود.&nbsp; این درد، دردی دائمی با حالت سوراخ کننده یا سوزشی است. درد می‌تواند به پشت، پهلوها، قفسه ی سینه یا پایین شکم انتشار یابد.<br><br>اغلب درد بسیار سریع و در طی حدود سی دقیقه به حداکثر شدت خود می‌رسد. در پانکراتیت ناشی از الکل، درد تمایل دارد که یک تا سه روز بعد از مصرف الکل آغاز شود. <br><br>ممکن است پیدا کردن وضعیتی که در آن فرد راحت باشد، مشکل باشد. خم شدن به جلو یا دراز کشیدن به پهلو می‌تواند سبب کاهش درد شود. خوردن اغلب باعث بدتر شدن درد می‌شود.<br><br><strong>دیگر علایم پانکراتیت حاد شامل موارد زیر است:</strong><br>- تهوع و استفراغ<br>- بی‌اشتهایی<br>- نفخ شکمی<br>- در موارد شدید ممکن است تب، دشواری در تنفس ، ضعف و شوک رخ دهد.<br><br><strong>تشخیص پانکراتیت حاد</strong><br>پزشک پانکراتیت را براساس موارد زیر تشخیص می‌دهد:<br>- علایم ظاهری بیمار<br>- معاینه‌ی فیزیکی<br>- بررسی‌های آزمایشگاهی مشخص <br><br>آزمایش خون نشانگر افزایش دو آنزیم پانکراسی است. <br><br>در برخی موارد تصویربرداری با روش سی‌تی‌اسکن ممکن است انجام شود. سی‌تی‌اسکن تورم پانکراس و تجمع مایع در شکم را نشان می‌دهد.<br><br>سی‌تی‌اسکن همچنین ممکن است کیست کاذب پانکراس را نشان دهد. کیست‌های کاذب پانکراس پاکتی از آنزیم‌های پانکراسی هستند که در برخی افراد سبب حملات مکرر پانکراتیت حاد می‌شوند. در صورت پاره شدن این کیست‌ها و نفوذ آنزیم‌ها به بافت‌های آسیب‌پذیر، عوارض جدی و خطرناکی به وجود می‌آید. <br>اگر پزشک به وجود سنگ صفراوی مشکوک باشد، سونوگرافی انجام می‌شود.<br><br><strong>زمان مورد انتظار</strong><br>پانکراتیت خفیف تا متوسط اغلب خودبخود در عرض یک هفته فروکش می‌کند. اما پانکراتیت حاد شدید می‌تواند تا چند هفته ادامه یابد. <br>اگر در یک یا چند حمله‌ی پانکراتیت حاد، آسیب قابل توجهی به پانکراس وارد شده باشد، «پانکراتیت مزمن» می‌تواند به وجود آید.<br><br><strong>پیشگیری از پانکراتیت حاد</strong><br>اجتناب از مصرف بی‌رویه و زیاد الکل می‌تواند به پیشگیری از پانکراتیت حاد کمک کند. هرکسی که یک‌بار به علت مصرف الکل دچار هپاتیت شده است، باید مصرف الکل را کاملاً کنار بگذارد. بسیار مهم است که با پیشگیری؛ از تکرار حملات پانکراتیت حاد و یا تبدیل شدن آن به پانکراتیتت مزمن جلوگیری شود. <br><br>اغلب اولین حمله‌ی پانکراتیت حادی که ناشی از مصرف الکل نیست، قابل پیشگیری نیست. هرچند که رعایت مواردی که از سنگ صفراوی پیشگیری می‌کند، می‌تواند از ایجاد پانکراتیت حاد وابسته به سنگ صفراوی، جلوگیری نماید. برای پیشگیری از سنگ صفراوی از اضافه وزن و کاهش سریع وزن بپرهیزید.<br><br>اگر علت پانکراتیت حاد سنگ صفراوی باشد، معمولاً جراحیِ کیسه‌ی صفرا، برای جلوگیری از تکرار حملات پیشنهاد می‌شود. اگر علت پانکراتیت حاد مصرف دارو باشد باید در صورت امکان مصرفِ داروی مسبب قطع شود.<br><br><strong>درمان پانکراتیت حاد</strong><br>اگر حدس می زنید که دچار پانکراتیت حاد شده‌اید، سریع به پزشک مراجعه نمایید و تا دیدن پزشک، چیزی نخورید و ننوشید. خوردن و نوشیدن سبب تحریک آزادسازی آنزیم‌های پانکراس می‌شود و این درد را شدیدتر می‌کند.<br><br>اغلب بیماران مبتلا به پانکراتیت حاد به بیمارستان منتقل شده و بستری می‌شوند تا با دریافت مسکن و مایعات داخل وریدی (سرم) درمان شوند.<br><br>تا زمانی‌که علایم بهبود نیافته اند، بیمار اجازه ندارد چیزی بخورد یا بنوشد. در اغلب موارد برای کوتاه کردن مدت زمان حمله و یا تسریع بهبودی، کار خاصی نمی‌توان انجام داد. اگر حمله‌ پانکراتیت حاد مدت زمان زیادی طول بکشد و بیمار نتواند برای بیش از یک هفته چیزی بخورد، ممکن است تغذیه‌ی داخل وریدی انجام شود. <br><br>در برخی موارد ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز شود. ای امر موجب پیشگیری یا بهبود عفونت در پانکراس یا بافت‌های اطراف آن می‌شود. اغلب افراد به درمان اضافه‌تری نیاز ندارند. <br><br>اگر شما یک حمله‌ی پانکراتیت حاد داشته‌اید که به وسیله‌ی سنگ صفراوی ایجاد شده، ممکن است نیاز به ERCP داشته باشید. در خلال این بررسی، ممکن است پزشک یک برش ظریف در مدخل مجرای صفراوی ایجاد کند تا از عود انسداد در آینده جلوگیری کند. همچنین ممکن است به شما توصیه شود که کیسه‌ی صفرا‌ با جراحی خارج شود. جراحی برداشتن کیسه‌ی صفرا معمولاً چند روز یا یک هفته بعد از فروکش کردن حمله ی پانکراتیت حاد انجام می‌شود. جراحی فوری از نظر تکنیکی دشوار است و ممکن است پانکراتیت را بدتر کند.<br><br><strong>در موارد نادری ممکن است جراحی لازم باشد:</strong><br>- تخلیه‌ی کیست کاذب<br>- درمان آبسه<br>- متوقف کردن خونریزی<br><br><strong>چه وقت با پزشک متخصص تماس بگیرید؟</strong><br>اگر علایم زیر را داشتید فوری با نزدیکترین اورژانس بیمارستان یا با پزشک خود تماس بگیرید؛<br>- درد شدید شکمی که بیش از 30 دقیقه طول کشیده است.<br>- درد همراه با تهوع شدید یا استفراغ<br><br><strong>پیش‌آگهی در پانکراتیت حاد چگونه است؟</strong><br>در اغلب افراد پانکراتیت حاد در عرض 48 ساعت خودبخود رفع می‌شود و معمولاً در آینده هم عوارض و مشکلاتی وجود نخواهد داشت. در درصد کمی از بیماران عوارض ایجاد می شود که ممکن است شامل ایجاد کیست کاذب یا آبسه در پانکراس باشد. این موارد به پیگیری و نظارت یا درمان‌های اضافه‌تر نیاز دارند.<br><br>پانکراتیت حادی که ناشی از نوشیدن الکل باشد، در صورت ادامه‌ی مصرف الکل، احتمال زیادی برای عود دارد. با گذشت زمان ممکن است آسیبهای جبران ناپذیری به پانکراس وارد شود. ممکن است شکل مزمن بیماری (پانکراتیت مزمن) ایجاد شود.<br><br>منبع <a href="http://www.drmoshaver.com/" target="_blank" title="">دکتر افشار</a><br><br></font></div><font size="2" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> <span class="article_separator">&nbsp;</span> </font> text/html 2014-04-28T12:29:20+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود case report گزارش یک مورد http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/65 <font size="3" face="verdana,arial,helvetica,sans-serif">خانمی 35 ساله،متاهل،لاغر اندام که از 6 ماه گذشته دچار دردِ سر دل و سیریِ زود رس پْریِ سَرِ دِل شده بود و حین تنفس سر و صدای روده ها و معده را از داخل قفسه سینه می شنید به دلایل فوق به پزشک مراجعه و تحت درمان طبی قرار گرفت. با توجه به عدم پاسخ به درمان آندوسکوپی تشخیصی برای ایشان درخواست شده حین آندوسکوپی که توسط این جانب انجام شد امکان عبور گاستروسکوپ از فوندوس به بادی و آنتر مقدور نبود که احتمال فتق اینکارسره هیاتال و تورشن فوندوس معده</font> <font size="3" face="verdana,arial,helvetica,sans-serif">مطرح شد که با تهیه یک گرافی ساده قفسه سینه و سپس بلع باریم تشخیص فوق تایید گردید.</font><img src="http://uploadco.ir/uploads/paleeerx1mrqdcs9yqv.jpg" alt="" align="bottom" border="0" height="347" hspace="0" vspace="0" width="464"><br><br><img src="http://uploadco.ir/uploads/uwvav6wrishshry8lzxs.jpg" alt="" align="bottom" border="0" height="413" hspace="0" vspace="0" width="553"><br><img src="http://uploadco.ir/uploads/91dliogqxytcqkskhbre.jpg" alt="" align="bottom" border="0" height="410" hspace="0" vspace="0" width="549"><br><img src="http://uploadco.ir/uploads/f2y82tt4kyr42j5vug.jpg" alt="" align="bottom" border="0" height="413" hspace="0" vspace="0" width="552"><br><font size="3" face="verdana,arial,helvetica,sans-serif">بیمار فوق جهت درمان به جراح جهت عمل جراحی معرفی گردید.</font><br> text/html 2014-03-31T09:08:12+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود تبریک سال نو http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/64 <img style="width: 341px; height: 466px;" src="http://www.ims.ir/files/newyear.jpg"><p dir="rtl" style="font-size: 10pt; font-family: tahoma; color: rgb(0, 0, 0); text-align: right;">بهار آمد که تا گل باز گردد / سرود زندگی آغاز گردد</p><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: right;"> </div><p dir="rtl" style="font-size: 10pt; font-family: tahoma; color: rgb(0, 0, 0); text-align: right;"><a style="color: rgb(0, 0, 0);" title="بهار آمد" target="_blank" href="http://sms20joke.blogfa.com/">بهار آمد </a>که دل آرام گیرد / ز درد و غصه ها فرجام گیرد</p><div style="color: rgb(0, 0, 0); text-align: right;"> </div><p dir="rtl" style="font-size: 10pt; font-family: tahoma; color: rgb(0, 0, 0); text-align: right;">عید بر شما مبارک</p> text/html 2014-03-15T17:10:16+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود تیروئیدیت هاشیموتو http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/63 <p><font size="3"><b>هاشیموتو</b> نوعی کم‌کاری <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B2%D9%85%D9%86" title="مزمن" class="mw-redirect">مزمن</a> <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF" title="تیروئید" class="mw-redirect">تیروئید</a> است که به علت نوعی بیماری <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C" title="خودایمنی">خودایمنی</a> به وجود می‌آید و در آن انواعی از <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D9%84%D9%88%D9%84" title="سلول" class="mw-redirect">سلول‌ها</a> و <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%A7%D8%AF%D8%AA%D9%86" title="پادتن">پادتن‌ها</a> در <a href="http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AE_%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1&amp;preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&amp;editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3&amp;summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8%A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&amp;nosummary=&amp;prefix=&amp;minor=&amp;create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;withJS=MediaWiki:Intro-Welcome-NewUsers.js" class="new" title="پاسخ ایمنی (صفحه وجود ندارد)">پاسخ ایمنی</a> دخالت دارند. این بیماری نخستین <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%DB%8C%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C_%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D9%85%D9%86%DB%8C" title="بیماری خودایمنی" class="mw-redirect">بیماری خودایمنی</a> است که در سال <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%B1%DB%B9%DB%B1%DB%B2" title="۱۹۱۲" class="mw-redirect">۱۹۱۲</a> به وسیلهٔ <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%88_%D9%87%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%AA%D9%88" title="هاکارو هاشیموتو">هاکارو هاشیموتو</a> در آلمان کشف شد.</font></p><font size="3"> </font><div id="toc" class="toc"><br></div><font size="3"> </font><h2><font size="3"><span class="mw-headline" id=".D8.B9.D9.84.D8.A7.D8.A6.D9.85_.D9.88_.D9.86.D8.B4.D8.A7.D9.86.D9.87.E2.80.8C.D9.87.D8.A7">علائم و نشانه‌ها</span></font></h2><font size="3"> </font><p><font size="3">کم‌کاری تیروئید هاشیموتو بیشتر سبب کم‌کاری <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF" title="تیروئید" class="mw-redirect">تیروئید</a> می‌شود. نشانگان این بیماری عبارت‌اند از: <a href="http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%85%DB%8C%DA%A9%D8%B2%D9%88%D8%AF%D9%85&amp;action=edit&amp;redlink=1&amp;preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&amp;editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3&amp;summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8%A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&amp;nosummary=&amp;prefix=&amp;minor=&amp;create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;withJS=MediaWiki:Intro-Welcome-NewUsers.js" class="new" title="میکزودم (صفحه وجود ندارد)">میکزودم</a>، افزایش وزن، افسردگی، <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7" title="مانیا" class="mw-redirect">مانیا</a>، حساسیت به گرما و سرما، احساس خواب‌رفتگی اندام‌ها، کوفتگی، وحشت ناگهانی، <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AF%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DB%8C" title="برادیکاردی" class="mw-redirect">برادیکاردی</a>، <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D8%A7%DA%A9%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%AF%DB%8C" title="تاکیکاردی" class="mw-redirect">تاکیکاردی</a>، افزایش <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%84" title="کلسترول">کلسترول</a> خون، <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D8%A8%D9%88%D8%B3%D8%AA" title="یبوست">یبوست</a>، <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%DB%8C%DA%AF%D8%B1%D9%86" title="میگرن">میگرن</a>، ضعف ماهیچه‌ها، گرفتگی ماهیچه‌ها، ضعف حافظه، نازایی و ریزش موها.</font></p><font size="3"> </font><p><font size="3">در این بیماری غدهٔ تیروئید ممکن است سفت، بزرگ و لُب‌دار شود، که ممکن است این تغییرات محسوس نباشند.بزرگ شدن تیروئید ممکن است به علت نفوذ لنفوسیت‌ها یا فیبروز باشد تا <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%DB%8C%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%81%DB%8C" title="هیپرتروفی" class="mw-redirect">هیپرتروفی</a> بافت آن. از لحاظ فیزیولوژیک، پادتن‌های ضد پراکسیداز تیروئید (TPO) و یا تیروگلوبولین باعث تخریب تدریجی فولیکول‌های <font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">غدهٔ تیروئید می‌شوند. بنابراین، می‌توان با جست و جوی این پادتن‌ها در خون این بیماری را تشخیص داد. از ویژگی‌های این بیماری تهاجم گویچه‌های سفید، مخصوصاً لنفوسیت‌های تی به آن است که به علت <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%84%D9%86%D9%81%D9%88%D9%85_%D9%87%D9%88%DA%86%DA%A9%DB%8C%D9%86" title="لنفوم هوچکین">لنفوم هوچکین</a> است.</font></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D8.AA.D8.B4.D8.AE.DB.8C.D8.B5">تشخیص</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">افزایش سطح پادتن‌های ضد <a href="http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B2&amp;action=edit&amp;redlink=1&amp;preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&amp;editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3&amp;summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8%A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&amp;nosummary=&amp;prefix=&amp;minor=&amp;create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;withJS=MediaWiki:Intro-Welcome-NewUsers.js" class="new" title="پراکسیداز (صفحه وجود ندارد)">پراکسیداز</a> تیروئید در سرم نشانهٔ وجود این بیماری است. چون آغاز این بیماری نشانهٔ اختصاصی ندارد، اغلب با بیماری‌هایی مانند <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%81%D8%B3%D8%B1%D8%AF%DA%AF%DB%8C" title="افسردگی">افسردگی</a>، <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%A7%DB%8C%DA%A9%D9%84%D9%88%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%A7" title="سایکلوتایمیا" class="mw-redirect">سایکلوتایمیا</a>، <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D9%86%D8%AF%D8%B1%D9%85_%D9%BE%DB%8C%D8%B4_%D8%A7%D8%B2_%D9%82%D8%A7%D8%B9%D8%AF%DA%AF%DB%8C" title="سندرم پیش از قاعدگی">سندرم پیش از قاعدگی</a>، <a href="http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%DA%A9%D9%88%D9%81%D8%AA%DA%AF%DB%8C_%D9%85%D8%B2%D9%85%D9%86&amp;action=edit&amp;redlink=1&amp;preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&amp;editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3&amp;summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8%A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&amp;nosummary=&amp;prefix=&amp;minor=&amp;create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;withJS=MediaWiki:Intro-Welcome-NewUsers.js" class="new" title="کوفتگی مزمن (صفحه وجود ندارد)">کوفتگی مزمن</a> (CFS)، <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%DB%8C%D8%A8%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%84%DA%98%DB%8C%D8%A7" title="فیبرومیالژیا">فیبرومیالژیا</a> و گاه <a href="http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%84%D8%A7%D9%84_%D8%A7%D8%B6%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C&amp;action=edit&amp;redlink=1&amp;preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&amp;editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3&amp;summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8%A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&amp;nosummary=&amp;prefix=&amp;minor=&amp;create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;withJS=MediaWiki:Intro-Welcome-NewUsers.js" class="new" title="اختلال اضطرابی (صفحه وجود ندارد)">اختلال اضطرابی</a> (ED) اشتباه می‌شود.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span class="mw-headline" id=".D8.AF.D8.B1.D9.85.D8.A7.D9.86">درمان</span></font></h2><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> کم‌کاری <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF" title="تیروئید" class="mw-redirect">تیروئید</a> که بر اثر بیماری هاشیموتو به وجود می‌آید، با خوردن داروهای هورمونی، مانند <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%84%D9%88%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%86" title="لووتیروکسین">لووتیروکسین</a> یا <a href="http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B9%D8%B5%D8%A7%D8%B1%D9%87%D9%94_%D8%AE%D8%B4%DA%A9%E2%80%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87%D9%94_%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF&amp;action=edit&amp;redlink=1&amp;preload=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%D8%AF%DB%8C&amp;editintro=%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88:%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87/%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%D9%88%D8%AA%DB%8C%D8%B3&amp;summary=%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF+%DB%8C%DA%A9+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D9%86%D9%88+%D8%A7%D8%B2+%D8%B7%D8%B1%DB%8C%D9%82+%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%B1&amp;nosummary=&amp;prefix=&amp;minor=&amp;create=%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D8%AA+%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86+%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87+%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;withJS=MediaWiki:Intro-Welcome-NewUsers.js" class="new" title="عصارهٔ خشک‌کردهٔ تیروئید (صفحه وجود ندارد)">عصارهٔ خشک‌کردهٔ تیروئید</a> جبران می‌شود. مصرف یک قرص در روز معمولا سطح <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B3%DB%8C%D9%86" title="تیروکسین">تیروکسین</a> خون را در حالت عادی نگه می‌دارد. در بسیاری موارد لازم است بیمار در بقیهٔ عمر خود این دارو را مصرف کند. در صورتی که کم‌کاری <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF" title="تیروئید" class="mw-redirect">تیروئید</a> به علت بیماری هاشیموتو باشد، توصیه می‌شود سطح <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/TSH" title="TSH" class="mw-redirect">TSH</a> خون همواره کم‌تر از ۳ نگه داشته شود. تا زمانی که <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%A6%DB%8C%D8%AF" title="تیروئید" class="mw-redirect">تیروئید</a> این بیماران فعال است، بدن به آن حمله می‌کند و نوساناتی در سطح TSH خون به وجود می‌آورد.</font> text/html 2014-02-19T16:30:21+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود انسولین تراپی در بیماران دیابتی http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/62 <p align="center"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><img style="WIDTH: 350px; HEIGHT: 291px" src="http://www.istockphoto.com/file_thumbview_approve/1184563/2/istockphoto_1184563_insulin_injection.jpg" width="254" height="327"></font></p><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: right" align="right"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span dir="rtl" style="FONT-SIZE: 24pt; COLOR: red; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " lang="AR-SA">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;<span dir="rtl" style="FONT-SIZE: 24pt; COLOR: red; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " lang="AR-SA">انسولین تراپی در بیماران دیابتی</span></span></font></p><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: right" align="right"><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span dir="rtl" style="FONT-SIZE: 24pt; COLOR: red; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl" style="FONT-SIZE: 9pt; COLOR: #984806; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " lang="FA"><font color="#408080">ا</font></span></span></font></p><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span dir="rtl" style="FONT-SIZE: 24pt; COLOR: red; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl" style="FONT-SIZE: 9pt; COLOR: #984806; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " lang="FA"> <p><font color="#8000ff">از آنجایی که در افراد مبتلا به دیابت نوع 1، بدن انسولینی نمی سازد، این افراد باید انسولین مورد نیاز خود را به شکل تزریقات روزانه به بدن خود برسانند. در دیابت نوع 2 که در آن یا انسولین به مقدار کم ترشح می شود و یا در بدن نسبت به عملکرد آن مقاومت وجود دارد، در اکثر مواقع در طی چند سال پس از تشخیص دیابت نیاز به به انسولین در فرد مبتلا ظاهر می گردد و دیگر روشهای قبلی درمان (مثل قرص های دیابت) قادر به کنترل قند خون نیستند. در دیابت حاملگی نیز باید به منظور کنترل قند خون از انسولین استفاده کرد.</font></p> <p><a name="Types"></a><font color="#ff00ff">» انواع انسولین</font></p> <p><font color="#808000">انسولین از نظر منشاء آن به دو نوع کلی حیوانی (گاوی و خوکی) و انسانی تقسیم می شود و از لحاظ تأثیر آن در بدن شامل 3 دسته "کوتاه اثر"، "متوسط الاثر" و "بلند اثر" است.</font></p> <p><a name="Features"></a><font color="#408080">»خصوصیات انسولین</font></p> <p><font color="#804000">تقسیم انسولین به 3 دسته فوق براساس خصوصیات زیر می باشد:</font></p> <ul><li><font color="#804000">زمان شروع اثر: زمانی است که در آن انسولین پس از تزریق شروع به فعالیت می کند. </font> </li><li><font color="#804000">زمان اوج اثر: زمانی است که انسولین پس از تزریق به حداکثر فعالیت خود می رسد. </font> </li><li><font color="#804000">مدت زمان اثر: کل مدت زمان فعال بودن انسولین در بدن است. البته در بخشی از این زمان که "مدت زمان موثر" نامیده می شود، فعالیت انسولین بیشتر است. </font></li></ul> <p><font color="#804000">غلظت هر نوع انسولین براساس مقدار واحد انسولین در هر میلی لیتر (سی سی) بیان می شود که در حال حاضر برای تمامی انواع انسولین 100 واحد در هر میلی متر است. در بعضی کشورها هنوز انسولین 40 واحدی هم وجود دارد</font></p> <p><font color="#804000">هم اکنون اشکال مختلفی از انسولین های مصنوعی در دنیا وجود دارد. سرعت اثر هر یک از این انسولین ها با یکدیگر متفاوت بوده و بیشتر افراد دیابتی برای کنترل بهتر قند خونشان مجبور به استفاده از بیش از یک نوع انسولین هستند. </font></p> <p><font color="#804000">انواع مختلف انسولین همانند دوننده های المپیک هستند؛ برخی مانند دونده های دوسرعت هستند و با سرعت مسابقه را آغاز کرده، در طول مسیر با بیشترین سرعت می دوند و زود به نقطه پایان می رسند. برخی هم مثل دونده هایی ماراتن هستند؛ به آرامی شروع می کنند و به مدت طولانی به صورت آرام و یکنواخت به حرکت خود ادامه می دهند. برخی دیگر نیز حالتی بین این دو نوع دارند یعنی نه خیلی سریع اثر می کنند و نه خیلی کند. هیچ یک از این انسولین ها بر یکدیگر برتری ندارند و همه آنها در کنترل بهتر دیابت مؤثر هستند.</font></p> <p><a name="Rapid_Acting"></a><font color="#408080">» انسولین های سریع اثر (Rapid-acting)</font></p> <p><font color="#800080"><img title="Insulin_Care" style="border-right: 0px solid; border-width: 0px; border-style: solid; border-color: -moz-use-text-color;" alt="Insulin_Care" src="http://gabric.ir/files/static_pages/Insulin_Care.jpg" align="left" border="0" vspace="8" width="14" height="11" hspace="12">سریع الاثر ترین انسولین در این گروه یکی لیسپرو (هومولوگ) ساخت شرکت لیلی (Lilly) و دیگری آسپارت (نووولوگ) ساخت شرکت نووونوردیسک ( Novo Nordisk )هستند. اثر این نوع انسولین حدوداً 5 دقیقه بعد از تزریق شروع و 1 ساعت پس از تزریق به بیشترین میزان رسیده و معمولاً تا 5-4 ساعت در بدن باقی می ماند. این نوع انسولین برای تزریق قبل از وعده های غذا طراحی شده است. زمانی که غذا در بدن هضم شده و در حال ورود به جریان خون می با شد، انسولین سریع الاثر بیشترین نقش را در انتقال قند حاصل از هضم غذا به درون سلول ها، ایفا می کند</font>.</p> <p><font color="#009595"><a name="Short_Acting"></a><font color="#408080">» انسولین های کوتاه اثر (Short-acting)</font><br></font><font color="#808000">انسولین کوتاه اثر یا رگولار ( Regular) نیز برای استفاده قبل از وعده های غذا طراحی شده است. با این تفاوت که این نوع انسولین دیرتر از انسولین سریع الاثر، شروع به اثر می کند. بنابر این باید 45-30 دقیقه قبل از غذا این نوع انسولین را تزریق نمایید. این نوع انسولین 3-2 ساعت بعد از غذا بیشترین اثر را دارد و حدوداً 6 ساعت در بدن باقی می ماند. انسولین سریع اثر و انسولین کوتاه اثر هر دو بی رنگ هستند.</font></p> <p><font color="#009595"><a name="Intermediate_Acting"></a><font color="#ff00ff">» انسولین با اثر متوسط( Intermediate-acting)</font> </font></p> <p><font color="#8000ff">این نوع انسولین که انسولین NPH را هم شامل می شود، نوعی انسولین است که به دلیل دارا بودن یک ماده خاص در ترکیب آن، جذب انسولین را در بدن کندتر می کند. به همین علت است که این نوع انسولین ظاهری کدر و شیری داشته و پیش از تزریق باید به آرامی آن را تکان داده و مخلوط کنید. این نوع انسولین نسبت به دو نوع انسولین قبلی دیرتر شروع به اثر کرده و مدت زمان بیشتری نیز در بدن باقی می ماند. این نوع انسولین 4-2 ساعت بعد از تزریق شروع به اثر کرد، 10-4 ساعت بعد از تزریق به اوج اثر خود می رسد و تا 16-10 ساعت بعد از تزریق هم در بدن باقی می ماند. اگر شما انسولین با اثر متوسط را صبح تزریق کنید، اثر آن تمام روز در بدن باقی می ماند. این نوع انسولین را می توان با انسولین رگولار مخلوط کنید.</font></p> <p><a name="Long_Acting"></a><font color="#ff00ff">» انسولین طولانی اثر (long-acting)</font></p> <p><font color="#800040">این نوع انسولین به گلارژین( لَنتوس) ویا دِتِمیر( لِوِمیر) معروف است. این نوع انسولین 4-2 بعد از تزریق شروع به اثر کرده و 24 ساعت در خون با غلظت یکنواخت باقی می ماند. انسولین گلارژین و دِتِمیر، هردو شفاف بوده و معمولاٌ قبل از خواب تزریق می شوند. برخلاف انسولین NPH ، این انسولین را نمی توان با انواع دیگر انسولین مخلوط کرد</font></p> <p><font color="#800040"><img title="Injection_Areas" style="border-right: 0px solid; border-width: 0px; border-style: solid; border-color: -moz-use-text-color;" alt="Injection_Areas" src="http://gabric.ir/files/static_pages/Injection_Areas.gif" align="left" border="0" width="15" height="11">تفاوتی ندارد که از چه روشی برای تزریق انسولین استفاده می کنید، فقط باید مطمئن باشید که تزریق خود را در محلی انجام می دهید که میزان مناسبی از چربی در زیر پوست قرار دارد. تزریق انسولین به صورت زیر جلدی (زیر پوستی) و اغلب بدون هیچ گونه درد و یا سوزشی انجام می شود.قبل از هر چیز، حتماً از پزشک معالج خود بخواهید که روش صحیح تزریق را به شما آموزش دهد. سرعت جذب انسولین، به محل تزریق بستگی دارد. به طور مثال جذب انسولین تزریق شده برروی ران ها کند تر از ناحیه شکم صورت می گیرد.توصیه می شود از تزریق انسولین در یک ناحی? ثابت که موجب ایجاد توده های چربی در زیر پوست و مانع از جذب به موقع انسولین می گردد، خودداری کنید و محل تزریق را به صورت گردشی عوض نمایید.<br>زمان تزریق انسولین به نوع و مدت اثر آن در بدن بستگی دارد. به عنوان مثال، انسولین های سریع الاثر درست قبل از مصرف غذا تزریق می شود در حالی که برای انسولین های طولانی اثر، به علت دوام تقریباً 24 ساعته شان، یک بار تزریق در طول روز کافی است. به هر حال، زمان و مقدار تزریق انسولین شما بر اساس تشخیص پزشک معالجتان صورت می گیرد. درمان با انسولین یک دوره آموزشی است که خود شما باید آن را فرا بگیرید. طول این دوره بر حسب میزان قند خون شما و رژیم غذایی تان از چند هفته تا چند ماه متغیر است. به مرور زمان که قند خونتان تحت کنترل تان در می آید، قادر خواهید بود که با توجه به میزان قند خونی که دستگاه اندازه گیری تان نمایش می دهد، تا چند واحد دوز تزریقی خود را افزایش و و یا کاهش دهید.<br></font><font color="#ff00ff">ابرازهای تزریق انسولین در بیماران دیابتی</font> :</p> <p><a name="Syringe"></a><font color="#ff0000">» سرنگ</font></p> <p><font color="#808000">استفاده از سرنگ ارزان ترین و در دسترس ترین راه است و برای آن دسته از افرادی که ترکیبی از دو نوع انسولین را تزریق می کنند، مناسب است.</font></p> <p><a name="Insulin_pen"></a><font color="#ff0000">» قلم انسولین</font></p> <p>قلم های انسولین از جمله وسایل تزریق انسولین هستند که این کار را برای افراد دیابتی که از تزریقات متعدد انسولین استفاده می کنند بسیار آسان نموده اند<span lang="en-us"> </span>وجایگزین جدیدتری برای<img title="insulin_pen" style="border-right: 0px solid; border-width: 0px; border-style: solid; border-color: -moz-use-text-color;" alt="insulin_pen" src="http://gabric.ir/files/static_pages/insulin_pen.jpg" align="left" border="0" width="18" height="11"> سرنگ به شمار می آیند. هر قلم انسولین از نظر ظاهری شبیه ماژیکهای وایت برد می باشد و شامل یک سوزن قابل تعویض، شیشه مخصوص انسولین (که به جای 10 سی سی در آن 3 سی سی انسولین جا می گیرد) و خود قلم انسولین است. قلم های انسولین در دو نوع یکبار مصرف و قابل تعویض وجود دارند که در اولی بعد از اتمام انسولین باید قلم را دور انداخت ولی در دومی می توان شیش? دیگری از انسولین را جایگزین قبلی کرد. انسولین های موجود برای استفاده در قلم های انسولین هم از انواع ساده و هم مخلوط می باشند که در دومی شیش? انسولین حاوی هر دو نوع انسولین کوتاه و بلند اثر می باشد. تنظیم مقدار انسولین تزریقی در قلم ها به سادگی و از طریق یک پیچ در انتهای آن انجام می شود که نسبت به سرنگ های معمولی بسیار دقیق تر است. </p> <p><a name="Jet_Injector"></a><font color="#ff0000">» <span lang="en-us">Jet Injector</span></font></p> <p><span lang="en-us">J</span>et injector<font color="#8000ff"> وسیل? دیگریست که برای تزریق انسولین به کار می رود. این دستگاه، دوز مورد نیاز را با فشار و بدون نیاز به سوزن، به زیر پوست اسپری می کند. این روش برای آن دسته از افرادی که به سوزن حساسیت دارند، مناسب می باشد. به هر حال، این دستگاه ها - به علت قیمت بالایی که دارند - اغلب در بازار مصرف در دسترس نمی باشند.<br>در میان روش های ذکر شده در بالا، عملکرد پمپ انسولین بیش از سایرین قادر به شبیه سازی عمل لوزالمعده بوده و برای برخی از دیابتی های نوع 1 مناسب است. این دستگاه الکترونیکی به یک لول? باریک و سوزنی در انتهای آن متصل است. انسولین داخل دستگاه از مسیر لوله و توسط سوزن باریکی که در زیر پوست شکم قرار دارد، به درون بدن تزریق می شود. آنچه که پمپ انسولین را بسیار شبیه به لوزالمعده می کند آن است که این دستگاه همواره مقدار مشخصی از انسولین را، به طور مداوم و آهسته ، به عنوان دوز پایه (بازال) در زیر پوست تزریق می کند. پیش از مصرف هر وعده غذایی، استفاده کنند? پمپ می تواند دستگاه را برای تزریق مقدار مشخصی انسولین سریع الاثر تنظیم کرده و از بالا رفتن قند خون بعد از غذای خود جلوگیری کند. میزان انسولین تزریقی پمپ در طول روز، بر حسب نیاز مصرف کننده، قابل تنظیم و تغییر می باشد.</font></p> <p><a name="Insulin_pomp"></a><font color="#ff0000">» پمپ انسولین</font></p> <p><font color="#808000">پمپ های انسولین روشی برای تزریق انسولین هستند که نزدیکترین حالت ممکن به ترشح طبیعی انسولین از لوزالمعده است. هر پمپ از 3 قسمت تشکلیل شده است. خود دستگاه پمپ که تقریبا به اندازه کف دست است، یک مخزن قابل تعویض انسولین که در داخل دستگاه قرار دارد و مجموع? تزریق که شامل یک سوزن مخصوص و لوله لاستیکی رابطی است که سوزن را (که در زیر پوست قرار دارد) به مخزن انسولین متصل می کند. هر پمپ دارای برنامه ای است که به طور خودکار غلظت متناسبی از انسولین را در طول 24 ساعت به زیر پوست تزریق می کند. زمان و مقدار انسولین مورد نیاز برای وعده های غذایی نیز توسط فرد دیابتی تنظیم می شود. پمپ های چدید به راحتی می توانند بر اساس مقدار قند خون فعلی و مقدار کربوهیدرات غدا و حتی مدت زمانی که از تزریق قبلی گذشته است، مقدار انسولین مورد نیاز برای تزریق در وعده کنونی غذا را محاسبه کنند. همچنین این پمپ ها دارای زنگ خطر نیز می باشند و به عنوان مثال در صورت فراموش کردن تزریق انسولین و یا قطع جریان انسولین به فرد دیابتی هشدار می دهند. مهمترین مانع در استفاده از پمپ های انسولین قیمت بسیار زیاد آنهاست.</font></p> <p><font color="#ff00ff">نگهداری انسولین:</font></p> <p><font color="#0000ff">نگهداری انسولین باید در جایی دور از سرما و گرمای شدید باشد و بهترین مکان برای نگهداری آن، یخچال است. اما اگر دسترسی به یخچال نبود، باید آن را در جایی خنک و دور از نور خورشید قرار داد. نگهداری صحیح انسولین اهمیت زیادی دارد و نگهداری آن بین 2 الی 8 درجه سانتیگراد مناسب است. جای خنک ، دارو را سالم نگه می دارد. ممکن است در اثر عدم نگهداری صحیح دارو در جای خنک و مناسب ، محتوی شیشه تغییر شکل دهد و یا گلوله شود و یا رسوباتی از خودش ایجاد کند که با تکان دادن شیشه دیده می شوند. چنین دارویی باید فورا دور ریخته شده و از شیشه حاوی انسولین سالم استفاده شود. </font><font color="#808000">در ضمن، به نکات زیر نیز توجه نمایید:</font></p> <ul><li><font color="#808000">ویال انسولین (در صورتی که باز نشده است) را حتماً در دمای 8 - 2 سانتیگراد، داخل یخچال نگهداری کنید. </font> </li><li><font color="#808000">هر گز ویال انسولین را در فریزر قرار ندهید. </font> </li><li><font color="#808000">ویال های انسولین که باز شده است را می توان به مدت حد اکثر 28 روز در جای خشک و خنک نگهداری کرد. </font> </li><li><font color="#808000">ویال انسولین را مقابل نور خورشید و در معرض حرارت قرار ندهید. </font> </li><li><font color="#808000">حتماً تاریخ انقضاء درج شده روی ویال انسولین را قبل از مصرف کنترل کنید. </font> </li><li><font color="#808000">اگر انسولینتان به نظر سالم می رسد ولی قند خون شما را پایین نمی آورد، آن را دور انداخته و ویال تازه تری را جایگزین آن کنید. </font> </li><li><font color="#808000">چنانچه از انسولین NPH استفاده می کنید، پیش از تزریق ویال آن را در کف دستتان بغلتانید و به هیچ وجه آن را محکم تکان ندهید. تکان های شدید، ساختار انسولین را از بین برده، آن را لخته لخته کرده و از تأثیرات آن می کاهد. </font> </li><li><font color="#0000ff"><font color="#808000">اگر در ویال انسولینِ رگولار خود توده های کریستالی و یا کدورتی مشاهده کردید از مصرف آن خودداری کنید. انسولین رگولار تنها در شرایطی قابل استفاده است که کاملاً شفاف باشد</font>.</font><span dir="rtl" style="FONT-SIZE: 24pt; COLOR: red; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " lang="AR-SA"><span dir="rtl" style="FONT-SIZE: 9pt; COLOR: #984806; LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: " lang="FA"><font color="#808000"><img title="Insulin1" style="border-right: medium none; border-width: medium; border-style: none; border-color: -moz-use-text-color;" alt="Insulin1" src="http://gabric.ir/files/static_pages/Insulin1.jpg" align="left" width="26" height="20"></font></span></span> </li><li><font color="#ff00ff">انسولین درمانی در سفرهای دور از خانه</font></li><li> <p>احتمال دارد در مسافرت ، انسولین مورد نیاز در دسترس شما نباشد ، لذا قبل از اینکه شهر را ترک کنید حتماً مقدار کافی انسولین و سرنگ را برای یک هفته بیشتر از طول مدت مسافرت همراه خود داشته باشید تا با مشکلات روبرو نشوید. <br>مقدار انسولین بیشتری در مسافرت همراه داشته باشید : <br>شاید انسولینی که مصرف می کنید در کشور دیگری نباشد و دسترسی تان به آن میسر نگردد ، چون صلاح نیست در آنجا نوع انسولین مصرفی تان را عوض کنید ، به همین دلیل لازم است که مقدار انسولین بیشتری برای مصرف خود همراه داشته باشید تا در حفظ و کنترل بیماری دیابت خود موفق باشید. <br><font color="#009595"><a name="Airport_Tips"></a><font color="#ff00ff">» رعایت نکاتی در فرودگاه</font> </font></p> <p><font color="#008000">به مسافر مبتلا به قند توصیه می شود که داروهایش را از کیف همراهش جدا نکند و همراه خود سرنگ و داروهایش را داشته باشد و آنرا در فرودگاه اعلام کند. <br>زمانی که نیاز به دارو و انسولین پیدا می کنید : <br>قبل از عزیمت به سفر لازم است که از پزشک معالجتان بخواهید تا یک نسخه از انسولین و داروی مورد نیازتان را بنویسد تا در صورت نیاز نسخه را به داروخانه ها ارائه دهید و داروی تان را دریافت نمائید و نیز بخواهید شرحی از بیماری و نوع درمانتان بنویسد تا چنانچه مشکلی در سفر پیش آمد سریعاً به کمک شما بیایند. خصوصاً این مساله برای فرودگاه ها لازم است. <br>داروی نوشته شده در نسخه و نیز شرح حال بیماری تان را در کنار اوراق شناسائی تان قرار دهید. از پزشکتان نیز بخواهید که یک نسخه داروی ضد اسهال و استفراغ برایتان بنویسد. <br></font><a name="Precautions"></a><font color="#ff00ff">» احتیاطات لازم</font> </p> <p><font color="#804000">تمام داروها خصوصاً انسولین مصرفی تان را در یک کیف دستی قرار دهید و در حین مسافرت آنرا از خودتان دور نکنید. اگر با هواپیما یا با ماشین سفر می کنید بدانید که داخل قسمت بار هواپیما و یا صندوق عقب ماشین گرم است و این انسولین مورد مصرف شما را خراب می کند و ممکن است به سلامتی شما لطمه بزند. انسولینی که با خودتان به مسافرت می برید در یکجا در ساک یا کیف دستی تان قرار ندهید، بلکه قسمتی از آنرا در کیف دستی و قسمتهای دیگر را در جاهای مختلف از قبیل میان لباسها ، توی جیبها یا حوله های داخل چمدان یا ساک قرار دهید. چرا ؟ چون امکان دیر رسیدن بار یا گم شدن چمدان وجود دارد و در این وضعیت با کمبود انسولین مواجه نخواهید شد. </font></p> <p><font color="#808000"><font color="#804000">باید به پزشک معالجتان بگویید که عازم سفر هستید تا چنانچه به کشور دیگری می روید ساعت تزریق انسولین را برایتان تنظیم نماید تا در آنجا با تغییر وقت و زمان ، دچار اشکال نشوید. <br>احتمالاً مجبور خواهید شد ساعات صرف غذای خود را تغییر دهید و آزمایش قند خون داشته باشید تا برنامه غذایی جدیدتان را متناسب با آن تنظیم کنید. اطلاعات دقیقی را در خصوص چگونگی حفظ سلامتی تان در طول سفر بدست بیاورید. اگر با دوستان یا اعضای خانواده به این مسافرت میروید مطمئن باشید که آنها از نحوه رسیدگی به شما در زمان بروز مشکل اطلاع دارند ، اما اگر به تنهایی سفر می کنید ، قبل از پرواز به یکی از میهمانداران هواپیما از وضع بیماری و داروی تان بگویید تا چنانچه مشکلی پیش آمد سریعاً به کمکتان بشتابند.</font> <br></font><font color="#009595"><a name="What_To_Take"></a>» چه مواردی را همراهتان ببرید<img title="Syringe" style="border-right: 0px solid; border-width: 0px; border-style: solid; border-color: -moz-use-text-color;" alt="Syringe" src="http://gabric.ir/files/static_pages/Syringe.jpg" align="left" border="0" vspace="8" width="16" height="3" hspace="12"></font></p> <ul><li><font color="#0000ff">انسولین و سرنگ : مقدار انسولین و سرنگ برای مسافرت بیش از یک هفته (به اندازه کافی ) به همراه داشته باشید. </font> </li><li><font color="#0000ff">کلیه داروهایی که ممکن است در این سفر به آنها نیاز پیدا کنید به همراه داشته باشید. </font> </li><li><font color="#0000ff">داروی ضد اسهال و استفراغ </font> </li><li><font color="#0000ff">لوازم آزمایش خون و ادرار </font> </li><li><font color="#0000ff">نسخه مربوط به داروهائیکه قبلا درباره آنها صحبت شد. </font> </li><li><font color="#0000ff">گواهی دال بر بیماری تان و یا کارت مخصوص انجمن بیماران دیابتی را در کیف بغلی ، کنار اوراق شناسائی تان داشته باشید. </font> </li><li><font color="#0000ff">مقداری شیرینی ، شکلات ، آبنبات و مواد قندی همراهتان در کیف یا جیب تان داشته باشید. </font> </li><li><font color="#0000ff">نام و شماره تلفن و آدرس و فاکس دکتر معالجتان را با خودتان داشته باشید. </font></li></ul> <p><font color="#0000ff">بهتر است که انسولین و دیگر داروهایتان در جعبه های کارخانه شان بمانند و آنها را از جعبه ها دور نکنید چون در آنها بهتر و مطمئن تر حفظ می شوند.<br></font><font color="#009595"><a name="Insulin_packing"></a>» نحوه حمل انسولین</font></p></li><ul><li><font color="#009595">&nbsp;</font><font color="#804040">انسولین را به هیچ وجه در جای گرم و یا خیلی سرد قرار ندهید. انسولین را هرگز منجمد نکنید یا داخل فریزر قرار ندهید </font> </li><li><font color="#804040">انسولین را در صورت امکان در یخچال نگهداری کنید. انسولین را بین لباسهای ساک دستی تان بگذارید.</font> </li><li><font color="#8000ff"></font></li></ul></ul></span></span></font> text/html 2014-01-10T17:13:15+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود پریکاردیال افیوژن http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/61 <img src="http://www.hidoctor.ir/wp-content/uploads/2013/08/1234575_512910832117871_1499215361_n.jpg" alt="" align="bottom" border="0" vspace="0" hspace="0"><hr style="border-style: dotted; border-width: 1px; margin-left: 10px; margin-right: 10px" color="#003366" size="1"><p dir="rtl" class="Date_Text_News " style="margin-left: 10px; margin-right: 10px " align="justify"><font color="#808080" size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">پریکاردیت حاد، عارضه‌ای التهابی است که پریکارد را درگیر می‌کند. پریکارد کیسه‌ای فیبروالاستیک است که قلب و ریشه عروق خونی بزرگ منشعب از آن را دربر می‌گیرد. در ایالات متحده، پریکاردیت حاد در یک مورد از هر هزار مورد بستری بیمارستانی و یک درصد از تمام مراجعات به اورژانس‌های بیمارستانی در بیمارانی که نوار الکتروکاردیوگرام آنها بخش ST برجسته دارند، مشاهده می‌شود....</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><div style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><font color="black"><span lang="FA"><p dir="rtl" align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">عوامل عفونی و غیرعفونی متعددی (از جمله بیماری های سیستمیک) ممکن است باعث پریکاردیت حاد شوند. پریکاردیت حاد در مردان بیشتر از زنان و در بزرگسالان بیش از کودکان شایع است.</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><p dir="rtl" align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">پریکارد از دو لایه‌تشکیل شده که شامل پریکارد احشایی و پریکارد جداری است که بین آنها فضا یا حفره‌ای وجود دارد. در حفره پریکاردیال در حدود 20 میلی‌لیتر مایع وجود دارد و می‌تواند تا 120 میلی‌لیتر دیگر مایع را هم بدون بروز تغییرات همودینامیک در خود جای دهد. التهاب پریکارد و افزایش مایع درون حفره پریکاردیال ممکن است به پریکاردیال افیوژن بیانجامد. عارضه اصلی پریکاردیال افیوژن زمانی اتفاق می‌افتد که فشار ناشی از تجمع مایع، عملکرد طبیعی قلب را مختل کند. این عارضه کشنده «تامپوناد قلبی» نامیده می‌شود. تامپوناد قلبی در 15 درصد از مبتلایان به پریکاردیت ایدیوپاتیک رخ می‌دهد.</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><p align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">یافته‌های کلینیکی و پاراکلینیکی </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><p dir="rtl" align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">یافته‌های کلاسیک در پریکاردیت حاد شامل درد قفسه سینه، به‌هم سائیده شدن لایه‌های پریکاردیال و تغییرات الکتروکاردیوگرام است. به طور کلی، دوره بیماری پریکاردیت کوتاه است (چند روز تا چند هفته طول می‌کشد). البته باید مراقب بیماری بود تا به تامپوناد قلبی تبدیل نشود. درد قفسه سینه در پریکاردیت حاد شروع ناگهانی دارد، درد تیر کشنده است و با تنفس و سرفه تشدید می‌شود. این درد ممکن است در حالت نشسته یا ایستاده بهبود یابد. برخلاف درد قفسه سینه مرتبط با ایسکمی میوکارد، انتشار درد ناشی از پریکاردیت حاد به بازو و دست متداول نیست. بیمار ممکن است تاکی‌کارد باشد و درد قفسه سینه او ممکن است با تب خفیف همراه باشد. در 85 درصد از بیماران، سائیده شدن لایه‌ها در معاینه فیزیکی به‌هم شنیده می‌شود که در این بیماری ارزش تشخیصی دارد. هم‌چنین خش‌خش در سمع قلبی طی چرخه تنفسی بیمار به گوش می‌رسد که ناشی از به‌هم سائیده شدن دو لایه ملتهب پری‌کارد است، اما برای تشخیص پریکاردیت حاد آزمون‌ها و یافته‌های آزمایشگاهی بیشتری لازم است. تغییرات الکتروکاردیوگرافی که در پریکاردیت حاد مشاهده می‌شود، ممکن است با تاخیر چند روزه مشاهده شود و تغییرات آن مشابه انفارکتوس حاد میوکارد است. چنین وضعیتی تشخیص آن را دشوارتر می‌کند. تغییرات الکتروکاردیوگرام اغلب در چهار مرحله رخ می‌دهد. در مرحله اول صعود قطعه ST را داریم، در مرحله دوم بخش ST و بخش PR طبیعی می‌شوند، در مرحله سوم T معکوس مشاهده می‌شود و در نهایت در مرحله چهارم، نوار قلبی مجددا طبیعی می‌شود. تغییرات مذکور ممکن است طی چند روز تا چند هفته پس از شروع التهاب پریکارد شروع شود.</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><p align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">توصیه می‌شود که همه بیماران مشکوک به پریکاردیت حاد برای تشخیص تحت اکوکاردیوگرافی قرار گیرند. عکس قفسه سینه در بیماران مبتلا به پریکاردیت حاد معمولا طبیعی است و حداقل تا زمانی که تجمع مایع به بیش از 200 میلی‌لیتر برسد، ارزش تشخیصی ندارد. در مراحل پیشرفته بیماری، نمای بشکه‌ای در رادیوگرافی قلب تشخیص داده می‌شود. سطح پروتئین C اغلب افزایش می‌یابد که نشانی از وجود بیماری التهابی است. بیومارکرهای قلبی نیز افزایش می‌یابند. یک مطالعه بزرگ نشان داده که در 32 درصد از بیماران مبتلا به پریکاردیت حاد سطح تروپونین یک افزایش می‌یابد.</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><p align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">درمان‌های پریکاردیت حاد</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">اغلب موارد پریکاردیت ویروسی و ایدیوپاتیک خود محدود شونده هستند. درمان پریکاردیت حاد باید بر بهبود علایم بیماری و نیز برطرف کردن عامل زمینه‌ساز متمرکز باشد. اغلب موارد پریکاردیت حاد را می‌توان به صورت سرپایی درمان کرد. اگر تشخیص پریکاردیال افیوژن برای بیمار داده شد یا اگر همودینامیک بیمار ناپایدار بود، برای تشخیص دقیق‌تر و درمان هرگونه عارضه احتمالی، بستری بیمار ضروری است. محدود کردن فعالیت‌های فردی تا بهبود کامل علایم، آموزش بیمار در مورد عوارض احتمالی پریکاردیت نظیر تامپوناد قلبی، بستری بیمار برای نظارت دقیق بر دوز دارو در مبتلایان به تامپوناد قلبی، <font size="4">ممنوعیت داروهای ضدانعقادی </font>به دلیل افزایش خطر بروز هموپریکاردیوم باید در مورد بیماران در نظر گرفته شود.</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><p dir="rtl" align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><p dir="rtl" align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">درمان‌های دارویی <br></font></p><p dir="rtl" align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs):</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> براساس دستورالعمل منتشر شده از سوی انجمن کاردیولوژی اروپا در سال 2004 میلادی، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، داروهای انتخابی برای درمان پریکاردیت هستند. از لحاظ تاریخی، معمولا <font size="4">ایندومتاسین </font>(25 الی 50 میلی‌گرم سه بار در روز) تجویز می‌شده است، هر چند که عوارض ناخواسته متعددی به دنبال دارد.<font size="4"> آسپرین</font> (325 الی 650 میلی‌گرم سه بار در روز)، ممکن است تجویز شود، بخصوص اگر بیمار طی 7 الی 10 روز گذشته دچار انفارکتوس میوکارد شده باشد که در او تجویز سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ممنوع است. </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br></font></p><p align="right"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">به طور کلی، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی اثربخشی مشابهی در بهبود درد قفسه سینه در 85 الی 90 درصد از بیماران دارد. درمان را باید تا برطرف شدن کامل علایم بیمار ادامه داد. دوز دارو را می‌توان کم‌کم کاهش داد.</font><font size="4" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">کلشی‌سین:</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> در بیمارانی که پس از گذشت دو هفته از درمان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی علایم همچنان پابرجاست، کلشی‌سین به تنهایی یا به صورت ترکیب درمانی توصیه می‌شود، اما درمان اولیه پریکاردیت حاد با کلشی‌سین بر اساس مطالعه جدیدی استوار است. در این مطالعه 1 الی 2 میلی‌گرم کلشی‌سین در روز اول، سپس 5/0 الی 1 میلی‌گرم کلشی‌سین در روز برای 3 ماه به درمان با آسپرین برای مدت سه ماه اضافه شد. طی 18 ماه، کاهش عود پریکاردیت ایدیوپاتیک یا ویرال در گروه مصرف کننده کلشی‌سین بعلاوه آسپرین در مقایسه با گروه مصرف‌کننده آسپرین به تنهایی (3/32 درصد در مقایسه با 7/10 درصد) مشاهده شد.کلشی‌سین طی 72 ساعت علایم بیماری را کاهش داد. در پنج بیمار اسهال باعث قطع دارو طی درمان با کلشی‌سین شد. هر چند که انجمن کاردیولوژی اروپا از اثربخشی کلشی‌سین حمایت کرده است، مصرف آن در بیماران با مشکلات کبدی، نارسایی کلیوی و بیماران تحت درمان با ماکرولیدها ممنوع است.</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="4">کورتیکواستروئیدها</font>:</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> هرچند که پریکاردیت معمولا خودمحدود شونده است، یک چهارم بیماران دچار عود مجدد بیماری شده و نیازمند درمان طول کشیده با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا کلشی‌سین هستند. در بیمارانی که به درمان‌های گفته شده تحمل دارویی نداشته‌ یا پاسخ درمانی کافی نداده‌اند، دوز بالای کورتیکواستروئیدهای خوراکی (پردنیزون 20 الی 60 میلی‌گرم در روز) برای چند هفته تجویز می‌شود. بر اساس شواهد اخیر و دستورالعمل‌های منتشر شده از سوی انجمن کاردیولوژی اروپا، تجویز کورتیکواستروئیدها باید فقط در بیماران با موارد متعدد عود یا بیماران با بیماری‌های بافت همبند یا پریکاردیت اورمیک محدود شود.<font size="4"> کورتیکواستروئیدها در بیماران با سابقه انفارکتوس میوکارد اخیر ممنوع است.</font></font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">سایر درمان‌ها:</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> برای کاهش خطر بروز هموپریکاردیوم، از تجویز داروهای <font size="4">ضدانعقادی نظیر وارفارین و هپارین </font>در مبتلایان به پریکاردیت حاد باید اجتناب کرد. در مبتلایان به تامپوناد شدید یا بیمارانی مبتلا به علایم پریکاردیال افیوژن، آسپیراسیون مایع حفره پری‌کاردیال مفید است.</font><font face="Tahoma"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">منبع: </font><font size="2">U.S. Pharmacist, Feb. 2011</font></font></p></span></font></div> text/html 2013-12-18T14:36:16+01:00 drkhoshnood.mihanblog.com دکتر سامان خوشنود عفونت ادراری http://drkhoshnood.mihanblog.com/post/60 <font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><br> </font><p class="imgarticle"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><a title="تکرر ادرار, وجود خون در ادرار, عفونت مثانه" href="http://www.beytoote.com/health/malady-remedy/urinary-infection3-treatment.html" target="_blank"> <img title="دستگاه ادراری, کلیه‌ها, عفونت ادراری" src="http://www.beytoote.com/images/stories/health/he1901.jpg" alt="دستگاه ادراری, کلیه‌ها, عفونت ادراری"> </a></font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">کلیه‌ها، میزنای و مثانه، دستگاه ادراری را تشکیل می‌دهند. محیط دستگاه ادراری باید استریل و فاقد باکتری باشد و وقتی باکتری وارد این محیط می‌شود علائمی در بدن فرد بیمار به وجود می‌آورد که ممکن است ابتدا مشکل چندانی پدید نیاورند، ولی با ازدیاد عامل بیماری زا بتدریج زندگی بیمار دچار اختلال می‌شود و بیمار از حضور در جمع و فعالیت روزانه خود باز خواهد ماند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">البته با پیشرفت عفونت ادراری، عوارضی جدی نیز دیده می‌شود که خطرناک است. نشانه‌های عفونت ادراری کدام است و چگونه عوامل بیماریزا وارد مثانه می‌شود و مهم‌تر این‌که چه کنیم به این بیماری مبتلا نشویم؟</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><span style="color: #990033;"><strong>چه زمانی می‌گوییم فرد به عفونت ادراری مبتلا شده است؟</strong></span><br>عفونت ادراری بر اثر ورود باکتری به محیط مثانه رخ می‌دهد. این باکتری‌ها با ورود به مجرای ادراری و مثانه، به جداره آن حمله می‌کنند و باعث قرمزی، التهاب و واکنش در دستگاه ادراری تحتانی می‌شوند. اولین واکنش التهابی، تکرر ادرار و سوزش است.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">البته در دستگاه ادراری بعضی بیماران باکتری وجود دارد، ولی اصلا علائم واضحی ندارند و به طور اتفاقی و در آزمایش‌های کلینیکی شاهد بالا رفتن باکتری در ادرار هستیم، اما علائم به تکرر ادرار و سوزش ختم نمی‌شود، بلکه با رشد سریع باکتری‌ها، درد زیر شکم یا پهلوها، دفع قطره‌قطره ادرار، احساس پر بودن مثانه، بوی بد ادرار، خون در مثانه یا تیره‌شدن رنگ ادرار نیز به دیگر نشانه‌ها اضافه خواهد شد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong><span style="color: #990033;">وجود خون در ادرار فقط به دلیل عفونت‌های ادراری است یا می‌تواند عامل دیگری داشته باشد؟</span></strong><br>خون در ادرار را باید جدی گرفت. این علامت، نشانه آن است که مخاط دستگاه ادراری در حال خونریزی است و جداره عروق ظریف آسیب دیده‌اند، اما رنگ و نوع خونریزی نیز می‌تواند نشان دهد محل خونریزی کجا بوده است.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">اگر خونریزی از قسمت فوقانی باشد خونریزی پررنگ خواهد بود. این نوع خونریزی‌ها ممکن است به دلیل وجود سنگ کلیه باشد، ولی در این موارد هیچ‌گاه خونریزی لخته‌ای نخواهیم دید. عفونت‌های داخل مثانه و پیشابراه یا وجود <font size="4">تومور </font>در دستگاه ادراری تحتانی، موجب خــونریــزی لختــه‌ای به رنـگ روشن مـی‌شود.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">خونـــریزی همیشــه با چشم مسلح قابـل رویت نیسـت و گاهی فقط در آزمایش ادراری و زیر میکروسکوپ دیده می‌شود. خونریزی می‌تواند به دلایل دیگری از جمله بالا بودن کلسیم در ادرار، اسیداوریک زیاد و کریستال اوری باشد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong><span style="color: #990033;">آیا باکتری‌ها فقط در مثانه جمع می‌شوند؟</span></strong><br>بیشتر عفونت‌ها به دستگاه ادراری تحتانی محدود می‌شود. عفونت پیشابراه اوتریت، عفونت مثانه سیستیت و عفونت کلیه پیلونفریت نام دارد. در عفونت دستگاه ادراری تحتانی دو عضو یعنی پیشابراه و مثانه درگیرند که گاه کلیه‌ها نیز درگیر می‌شوند. اگر درمان مناسب انجام نشود باکتری‌ها به نقاط فوقانی دستگاه ادراری تجاوز می‌کنند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong><span style="color: #990033;">چه کسانی بیشتر به عفونت‌های ادراری مبتلا می‌شوند؟</span></strong><br>در پاسخ باید گفت بروز عفونت‌های ادراری، به سن و جنس افراد بستگی دارد. اگر بخواهیم از دیدگاه جنسی موضوع را بررسی کنیم باید بگویم عفونت ادراری در زنان شایع‌تر از مردان است، زیرا مجرای ادراری در زنان کوتاه‌تر بوده و باکتری راحت‌تر وارد پیشابراه می‌شود. این باکتری‌ها اغلب از ناحیه دستگاه گوارش یعنی مقعد به دستگاه ادراری تحتانی ورود پیدا می‌کنند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">همچنین میزان شیوع در زنان متاهل بیش از زنان مجرد است، چون با ازدواج، فلور نرمال واژن زن تغییر کرده (واژن فاصله اندکی با پیشابراه دارد) و این نیز عاملی برای بروز عفونت در زنان است. اما اگر بخواهیم از نظر سنی بررسی کنیم، در صورتی که در کودک پسری یک بار عفونت ادراری دیده شود این علامت برای ما هشداردهنده خواهد بود، زیرا می‌تواند به دلیل نقص مادرزادی در مجرای ادراری او باشد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">اما در کودکان دختر که دچار دو یا چند بار عفونت شوند، گرچه پیگیری ضروری است و علت دقیق آن باید مشخص شود، ولی عفونت ادراری آنها به اندازه عفونت ادراری در کودکان پسر اهمیت ندارد. مورد بعدی شیوع عفونت ادراری در مردان میانسال است. غده پروستات در همه مردان به طور فیزیولوژیک شروع به رشد می‌کند و حجیم‌تر می‌شود. این افزایش حجم، اجازه تخلیه کامل مثانه را نمی‌دهد. ادرار احتباس یافته و محیط غیراستریل احتمال عفونت ادراری را بالا می‌برد. بنابراین در مردان میانسال نیز عفونت ادراری شیوع بیشتری دارد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong><span style="color: #990033;">برخی نیز عفونت‌های ادراری عودکننده دارند و مکرر به این بیماری مبتلا می‌شوند</span></strong><br>همیشه باید به دنبال علت باشیم تا بتوانیم عامل به وجود آورنده عفونت را از بین ببریم.<br>در بررسی‌های به عمل آمده برخی خانم‌های متاهل که دچار عفونت‌های مکرر ادراری هم هستند، متوجه می‌شویم نوعی از روش پیشگیری (مانند دیافراگم) استفاده می‌کنند که باعث آلودگی واژن و بر هم زدن فلور طبیعی آن می‌شود و میکروب را از واژن به پیشابراه انتقال می‌دهد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">با پیشنهاد نوع دیگری از وسایل ضدبارداری مشکل براحتی برطرف خواهد شد یا کودکان پسری که یک بار دچار عفونت ادراری می‌شوند و نقص مادرزادی مجاری ادراری دارند، با اصلاح و جراحی مجرا مشکل برطرف خواهد شد. مورد بعدی، خانم‌های یائسه هستند. این گروه از زنان هم به علت قطع هورمون‌های زنانه و خشکی واژن مرتب دچار عفونت ادراری می‌شوند. با دادن یک ژل مناسب هورمونی و مرطوب کردن ناحیه واژن احتمال عود از بین می‌رود و در مردان میانسال و مبتلا به بزرگی پروستات نیز داروهایی داده می‌شود تا احتمال عود عفونت ادراری کاهش یابد.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><strong><span style="color: #990033;">درمان در عفونت‌های ساده یا عودکننده چگونه است؟</span></strong><br>درمان عفونت‌های ادراری به صورت دارویی است. بیشتر مواقع با یک دوره کوتاه درمانی مشکل بیمار برطرف می‌شود. ولی در موارد عودکننده که دلیل مشخصی هم برای عود پیدا نمی‌کنیم، به درمان آنتی‌بیوتیک طولانی‌مدت نیاز است. گاه لازم می‌شود تا یک ماه،شش ماه یا حتی دو سال درمان ادامه یابد. حتی گاهی نیز درمان آنتی‌بیوتیک آنقدر ادامه می‌یابد که بیماری به درمان مقاوم می‌شود. در این حالت لازم است داروها تغییر کند.</font></p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">&nbsp;</font><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">عفونت‌های ادراری به درمان نیاز دارد، ولی هر بیمار باید مواردی را رعایت کند؛ یعنی مصرف مایعات روزانه را بالا ببرد. بهتر است این مقدار شش تا هشت لیوان باشد. عصاره زغال اخته مانع پیوستن باکتری‌ها به دیواره مثانه می‌شود و اگر به طور مکرر مصرف شود، احتمال عود را کاهش خواهد داد.</font> </p><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"> </font><p style="text-align: justify;"><font size="3" face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">البته این عصاره‌ها به صورت قرص‌های خوراکی در داروخانه‌ها وجود دارند. بسیاری از بیماران برای رهایی از عود مکرر ممکن است با مواد ضدعفونی‌کننده مجاری را شست‌وشو دهند که این کار به هیچ وجه توصیه نمی‌شود، زیرا ممکن است باعث تحریک بشود. بنابراین توصیه می‌کنیم همه کسانی که مبتلا به هر نوع عفونت ادراری هستند چه ساده و چه عودکننده به پزشک مراجعه کنند تا درمان مناسبی برایشان اتخاذ شود</font>.</p> <br>