تبلیغات
متخصص گوارش کرج - پریکاردیال افیوژن
 
متخصص گوارش کرج
لطفا نظر خصوصی ارسال نکنید چون امکان پاسخ گویی وجود ندارد، با تشکر
درباره وبلاگ


لطفا نظر خصوصی ارسال نکنید چون امکان پاسخ گویی وجود ندارد.با تشکر.

مدیر وبلاگ : دکتر سامان خوشنود
شنبه 21 دی 1392 :: نویسنده : دکتر سامان خوشنود

پریکاردیت حاد، عارضه‌ای التهابی است که پریکارد را درگیر می‌کند. پریکارد کیسه‌ای فیبروالاستیک است که قلب و ریشه عروق خونی بزرگ منشعب از آن را دربر می‌گیرد. در ایالات متحده، پریکاردیت حاد در یک مورد از هر هزار مورد بستری بیمارستانی و یک درصد از تمام مراجعات به اورژانس‌های بیمارستانی در بیمارانی که نوار الکتروکاردیوگرام آنها بخش ST برجسته دارند، مشاهده می‌شود....

عوامل عفونی و غیرعفونی متعددی (از جمله بیماری های سیستمیک) ممکن است باعث پریکاردیت حاد شوند. پریکاردیت حاد در مردان بیشتر از زنان و در بزرگسالان بیش از کودکان شایع است.

پریکارد از دو لایه‌تشکیل شده که شامل پریکارد احشایی و پریکارد جداری است که بین آنها فضا یا حفره‌ای وجود دارد. در حفره پریکاردیال در حدود 20 میلی‌لیتر مایع وجود دارد و می‌تواند تا 120 میلی‌لیتر دیگر مایع را هم بدون بروز تغییرات همودینامیک در خود جای دهد. التهاب پریکارد و افزایش مایع درون حفره پریکاردیال ممکن است به پریکاردیال افیوژن بیانجامد. عارضه اصلی پریکاردیال افیوژن زمانی اتفاق می‌افتد که فشار ناشی از تجمع مایع، عملکرد طبیعی قلب را مختل کند. این عارضه کشنده «تامپوناد قلبی» نامیده می‌شود. تامپوناد قلبی در 15 درصد از مبتلایان به پریکاردیت ایدیوپاتیک رخ می‌دهد.

یافته‌های کلینیکی و پاراکلینیکی

یافته‌های کلاسیک در پریکاردیت حاد شامل درد قفسه سینه، به‌هم سائیده شدن لایه‌های پریکاردیال و تغییرات الکتروکاردیوگرام است. به طور کلی، دوره بیماری پریکاردیت کوتاه است (چند روز تا چند هفته طول می‌کشد). البته باید مراقب بیماری بود تا به تامپوناد قلبی تبدیل نشود. درد قفسه سینه در پریکاردیت حاد شروع ناگهانی دارد، درد تیر کشنده است و با تنفس و سرفه تشدید می‌شود. این درد ممکن است در حالت نشسته یا ایستاده بهبود یابد. برخلاف درد قفسه سینه مرتبط با ایسکمی میوکارد، انتشار درد ناشی از پریکاردیت حاد به بازو و دست متداول نیست. بیمار ممکن است تاکی‌کارد باشد و درد قفسه سینه او ممکن است با تب خفیف همراه باشد. در 85 درصد از بیماران، سائیده شدن لایه‌ها در معاینه فیزیکی به‌هم شنیده می‌شود که در این بیماری ارزش تشخیصی دارد. هم‌چنین خش‌خش در سمع قلبی طی چرخه تنفسی بیمار به گوش می‌رسد که ناشی از به‌هم سائیده شدن دو لایه ملتهب پری‌کارد است، اما برای تشخیص پریکاردیت حاد آزمون‌ها و یافته‌های آزمایشگاهی بیشتری لازم است. تغییرات الکتروکاردیوگرافی که در پریکاردیت حاد مشاهده می‌شود، ممکن است با تاخیر چند روزه مشاهده شود و تغییرات آن مشابه انفارکتوس حاد میوکارد است. چنین وضعیتی تشخیص آن را دشوارتر می‌کند. تغییرات الکتروکاردیوگرام اغلب در چهار مرحله رخ می‌دهد. در مرحله اول صعود قطعه ST را داریم، در مرحله دوم بخش ST و بخش PR طبیعی می‌شوند، در مرحله سوم T معکوس مشاهده می‌شود و در نهایت در مرحله چهارم، نوار قلبی مجددا طبیعی می‌شود. تغییرات مذکور ممکن است طی چند روز تا چند هفته پس از شروع التهاب پریکارد شروع شود.

توصیه می‌شود که همه بیماران مشکوک به پریکاردیت حاد برای تشخیص تحت اکوکاردیوگرافی قرار گیرند. عکس قفسه سینه در بیماران مبتلا به پریکاردیت حاد معمولا طبیعی است و حداقل تا زمانی که تجمع مایع به بیش از 200 میلی‌لیتر برسد، ارزش تشخیصی ندارد. در مراحل پیشرفته بیماری، نمای بشکه‌ای در رادیوگرافی قلب تشخیص داده می‌شود. سطح پروتئین C اغلب افزایش می‌یابد که نشانی از وجود بیماری التهابی است. بیومارکرهای قلبی نیز افزایش می‌یابند. یک مطالعه بزرگ نشان داده که در 32 درصد از بیماران مبتلا به پریکاردیت حاد سطح تروپونین یک افزایش می‌یابد.

درمان‌های پریکاردیت حاداغلب موارد پریکاردیت ویروسی و ایدیوپاتیک خود محدود شونده هستند. درمان پریکاردیت حاد باید بر بهبود علایم بیماری و نیز برطرف کردن عامل زمینه‌ساز متمرکز باشد. اغلب موارد پریکاردیت حاد را می‌توان به صورت سرپایی درمان کرد. اگر تشخیص پریکاردیال افیوژن برای بیمار داده شد یا اگر همودینامیک بیمار ناپایدار بود، برای تشخیص دقیق‌تر و درمان هرگونه عارضه احتمالی، بستری بیمار ضروری است. محدود کردن فعالیت‌های فردی تا بهبود کامل علایم، آموزش بیمار در مورد عوارض احتمالی پریکاردیت نظیر تامپوناد قلبی، بستری بیمار برای نظارت دقیق بر دوز دارو در مبتلایان به تامپوناد قلبی، ممنوعیت داروهای ضدانعقادی به دلیل افزایش خطر بروز هموپریکاردیوم باید در مورد بیماران در نظر گرفته شود.


درمان‌های دارویی

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): براساس دستورالعمل منتشر شده از سوی انجمن کاردیولوژی اروپا در سال 2004 میلادی، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، داروهای انتخابی برای درمان پریکاردیت هستند. از لحاظ تاریخی، معمولا ایندومتاسین (25 الی 50 میلی‌گرم سه بار در روز) تجویز می‌شده است، هر چند که عوارض ناخواسته متعددی به دنبال دارد. آسپرین (325 الی 650 میلی‌گرم سه بار در روز)، ممکن است تجویز شود، بخصوص اگر بیمار طی 7 الی 10 روز گذشته دچار انفارکتوس میوکارد شده باشد که در او تجویز سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ممنوع است.

به طور کلی، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی اثربخشی مشابهی در بهبود درد قفسه سینه در 85 الی 90 درصد از بیماران دارد. درمان را باید تا برطرف شدن کامل علایم بیمار ادامه داد. دوز دارو را می‌توان کم‌کم کاهش داد.کلشی‌سین: در بیمارانی که پس از گذشت دو هفته از درمان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی علایم همچنان پابرجاست، کلشی‌سین به تنهایی یا به صورت ترکیب درمانی توصیه می‌شود، اما درمان اولیه پریکاردیت حاد با کلشی‌سین بر اساس مطالعه جدیدی استوار است. در این مطالعه 1 الی 2 میلی‌گرم کلشی‌سین در روز اول، سپس 5/0 الی 1 میلی‌گرم کلشی‌سین در روز برای 3 ماه به درمان با آسپرین برای مدت سه ماه اضافه شد. طی 18 ماه، کاهش عود پریکاردیت ایدیوپاتیک یا ویرال در گروه مصرف کننده کلشی‌سین بعلاوه آسپرین در مقایسه با گروه مصرف‌کننده آسپرین به تنهایی (3/32 درصد در مقایسه با 7/10 درصد) مشاهده شد.کلشی‌سین طی 72 ساعت علایم بیماری را کاهش داد. در پنج بیمار اسهال باعث قطع دارو طی درمان با کلشی‌سین شد. هر چند که انجمن کاردیولوژی اروپا از اثربخشی کلشی‌سین حمایت کرده است، مصرف آن در بیماران با مشکلات کبدی، نارسایی کلیوی و بیماران تحت درمان با ماکرولیدها ممنوع است.کورتیکواستروئیدها: هرچند که پریکاردیت معمولا خودمحدود شونده است، یک چهارم بیماران دچار عود مجدد بیماری شده و نیازمند درمان طول کشیده با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا کلشی‌سین هستند. در بیمارانی که به درمان‌های گفته شده تحمل دارویی نداشته‌ یا پاسخ درمانی کافی نداده‌اند، دوز بالای کورتیکواستروئیدهای خوراکی (پردنیزون 20 الی 60 میلی‌گرم در روز) برای چند هفته تجویز می‌شود. بر اساس شواهد اخیر و دستورالعمل‌های منتشر شده از سوی انجمن کاردیولوژی اروپا، تجویز کورتیکواستروئیدها باید فقط در بیماران با موارد متعدد عود یا بیماران با بیماری‌های بافت همبند یا پریکاردیت اورمیک محدود شود. کورتیکواستروئیدها در بیماران با سابقه انفارکتوس میوکارد اخیر ممنوع است.سایر درمان‌ها: برای کاهش خطر بروز هموپریکاردیوم، از تجویز داروهای ضدانعقادی نظیر وارفارین و هپارین در مبتلایان به پریکاردیت حاد باید اجتناب کرد. در مبتلایان به تامپوناد شدید یا بیمارانی مبتلا به علایم پریکاردیال افیوژن، آسپیراسیون مایع حفره پری‌کاردیال مفید است.منبع: U.S. Pharmacist, Feb. 2011





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه 14 مرداد 1396 07:26 ق.ظ
It's very trouble-free to find out any topic on web as compared to books, as
I found this article at this site.
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 12:14 ق.ظ
I loved as much as you'll receive carried out right here.
The sketch is attractive, your authored material stylish.
nonetheless, you command get got an edginess over that you
wish be delivering the following. unwell unquestionably come
more formerly again as exactly the same nearly very often inside
case you shield this hike.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
Online User [blogtitle]